Translate

Σάββατο 28 Μαρτίου 2015

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΑΘΛΙΑ ΨΕΜΑΤΑ




Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ
booksonthesites.blogspot.com

Στις 17 Ιανουαρίου του 1821, στο Αίγιο, ο Παπαφλέσσας φλόμωσε στα ψέματα τους προκρίτους της Πελοποννήσου και τον Παλαιών Πατρών Γερμανό «ότι είναι τα πάντα έτοιμα, πλάττων μιλιούνια άπειρα κατατεθειμένα ένεκα τούτου εις διάφορα Ταμεία, εφόδια πολεμικά και πυροβόλα όργανα αναρίθμητα, δυνάμεις στρατιωτικώς διωρισμένας από μέρους της Ρωσίας, και άλλα τοιαύτα παίγνια της φαντασίας…». Ήταν τέτοιος ο εθνικός οίστρος του Γρηγορίου, του Δικαίου, που ανάγκασε τον Παλαιών Πατρών Γερμανό να του φωνάξει: «είσαι άρπαξ, απατεών και εξωλέστατος!». Μάλιστα, όπως διηγείται ο Φωτάκος, ο Ανδρέας Ζαϊμης παρατήρησε ότι «όλα τα παρά του Δικαίου λεχθέντα είναι …σχεδόν μπιρμπάντικα».
Τι να ‘κανε, όμως, ο Παπαφλέσσας, αναρωτήθηκε σε πανηγυρικό που εκφώνησε στην Ακαδημία Αθηνών, το 1963, ο αείμνηστος Παναγιώτης Κανελλόπουλος και συνέχισε: «Ήταν αναγκασμένος να λέει ψέματα. Κι από πολλούς έγινε πιστευτός κ’ επαγίδευσε στο τέλος κ’ εκείνους ακόμα, που, όπως ο Ανδρέας Ζαϊμης και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ήξεραν, ότι έλεγε ψέματα. Η καρδιά τους, στο βάθος ήθελε να παγιδευθεί. Μόνο στον Κολοκοτρώνη που μόλις έλαβε έγγραφη εντολή του Αλέξανδρου Υψηλάντη, έσπευσε, ως μυημένος Φιλικός, να εγκαταλείψει τη Ζάκυνθο και να φθάσει στις αρχές του 21, στον αγαπημένο του Μοριά, μόνο σ’ αυτόν δεν είπε κανένα ψέμα ο Παπαφλέσσας. Έγινε, μάλιστα ο καπετάν Θοδωράκης συνένοχος του Παπαφλέσσα στα άγια ψέματα». Ο Σπύρος Μελάς έγραψε ότι οι δυό τους έσπρωχναν το παιχνίδι.
Από τα άγια ψέματα του ξεσηκωμού στα άθλια ψέματα και τις εθνοκτόνες ιδεοληψίες ενός σαπισμένου πολιτικού συστήματος, που βαράει το κεφάλι του στον τοίχο και χορεύουν πεντοζάλη οι αγορές. «Είμαστε το τσούρμο μιας σκούνας που ταξιδεύει ξυλάρμενη, πόσα χρόνια… Ένας κάποτε ανεβαίνει στο κατάρτι και μας φαίνεται πως φωνάζει για ωραίες ακρογιαλιές… Τότε τον πετάμε στη θάλασσα θυμωμένοι».

Τρίτη 24 Μαρτίου 2015

Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ

ΨΥΧΗ ΤΕ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Αφιέρωμα μνήμης στους απογόνους του Εμμανουήλ Παπά έκανε στο χαιρετισμό του ο πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου "Εμμανουήλ Παπάς" Θεσσαλονίκης Βασίλης Κάρτσιος, στην εκδήλωση "Η συμβολή των Μακεδόνων στον Αγώνα του 1821", που έγινε στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στις 22 Μαρτίου 2015.
Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη στον Εμμανουήλ Παπά και τους Σερραίους αγωνιστές του 1821 και διοργανώθηκε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων, με κεντρικό ομιλητή τον αναπληρωτή καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ Σπυρίδωνα Σφέτα.

Η κατάθεση στεφανιών στο μνημείο του Εμμανουήλ Παπά

Ο Βασίλης Κάρτσιος μιλά για τους απογόνους του Εμμανουήλ Παπά


 






Τρίτη 17 Μαρτίου 2015

Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΤΟ ΛΟΦΟ ΚΑΣΤΑ!



- Ο Αστέριος Τσίντσιφος ανατρέπει  την ιστορία
σε ομιλία του για το "ΠΕΡΙΞ ΠΑΓΓΑΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΣ"
- Διονυσιακό κέντρο λατρείας το μνημείο στο λόφο Καστά στην Αμφίπολη



Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ
booksonthesites.blogspot.com



«… της νομισματικής η θέσις εν τη καθόλου επιστήμη γενικώς ανεγνωρίσθη, από των αρχών κυρίως του παρόντος αιώνος, ως σπουδαιοτάτη και απαραιτήτως αναγκαία προς μελέτην της ιστορίας, της καλλιτεχνίας, της μυθολογίας, της γεωγραφίας και της μετρολογίας των αρχαίων, άς ως μέγας πυρσός εξαισίως διαφωτίζει και απείρως προάγει. Ουδείς δε των μη επωφελουμένων των εκ της νομισματικής φώτων, δύναται να φέρη δικαίως τον τίτλον αληθούς μύστου οιασδήποτε των προμνημονευθεισών επιστημών».
Ι. Ν. Σβορώνος (1898)

Την πλήρη ανατροπή της καθεστηκυίας αντίληψης για την ιστορία της αρχαιότητας φέρνει ο Αστέριος Τσίντσιφος με το έργο του «Πέριξ Παγγαίου Ήπειρος», όπου μέσω της επιστήμης της νομισματολογίας, τεκμηριώνει τον Παγγαιοκεντρικό χαρακτήρα της αρχαιότητας από τον 6ο π.Χ. αιώνα έως και τους πρώτους αιώνες της Ρωμαιοκρατίας. Ο χρυσός και ο άργυρος της περιοχής του Παγγαίου μετέτρεψαν σε υπερδυνάμεις τους Πέρσες, τους Αθηναίους, τους Χαλκιδαίους, τους Θασίτες, τους Μακεδόνες, τον Φίλιππο, τον Μέγα Αλέξανδρο και τους Ρωμαίους.
«Η δουλειά μου αφορούσε την ταυτοποίηση των ανεξακρίβωτων θρακο-μακεδονικών νομισμάτων, που αφορούσαν την περιοχή του Παγγαίου, και αν και η περιοχή του Παγγαίου είναι πολύ μικρή σε σύγκριση με τον Ελλαδικό χώρο. Αυτά τα ανεξακρίβωτα θρακομακεδονικά νομίσματα, που μετράνε 2000 νομισματικούς τύπους, ήταν το 60% του συνόλου των νομισμάτων στην αρχαιότητα. Όχι μόνον του 6ου και του 5ου αιώνα, που εντοπίζονται τα νομίσματα αυτά, αλλά και των μετέπειτα αιώνων. Γνωρίσαμε όλοι μία ιστορία αποσπασματική, χωρίς συνοχή μεταξύ της, και έπρεπε να μπει μέσα ο νομισματικός παράγοντας».
Ο κ. Τσίντσιφος έχει χαρτογραφήσει πλήρως τα θρακομακεδονικά φύλα και τις δεκάδες πόλεις της περιοχής κατά την αρχαιότητα: «Είναι κοινό μυστικό, από την έκφραση «Θρακομακεδονικά», ότι η Πέριξ Παγγαίου Ήπειρος είναι στην κυριολεξία ένας απέραντος νομισματότοπος, όπου συνωστίζονταν εκατοντάδες νομισματικοί τύποι, οι οποίοι μάλιστα μέσα στα άγνωστα χρόνια της νομισματοκοπίας, είχαν εξελικτική πορεία. Αυτό που συνέβαινε εκεί, αν και πουθενά αλλού δεν είχε προηγούμενο, δεν ερμηνεύτηκε ποτέ από κανέναν. Εσκεμμένα ή όχι, δεν είναι γνωστό».
Στο ψηφιδωτό απεικονίζονται ο Φίλιππος και η Ολυμπιάδα και όχι η αρπαγή της Περσεφόνης σύμφωνα με τον κ. Τσίντσιφο
Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΣΤΑ
Καταιγιστικός και απόλυτος, ο ερευνητής της νομισματολογίας και ιστορικός αναλυτής, σε πρόσφατη διάλεξή του στη Θεσσαλονίκη, υποστήριξε ότι το ψηφιδωτό δείχνει πως στον λόφο Καστά είναι θαμμένος ο Φίλιππος, ενώ επισημαίνει ότι στη Βεργίνα ο Ανδρόνικος βρήκε «ένα μικρομεσαίο αξιωματούχο σ’ ένα τυπικό μακεδονικό τάφο». Ο κ. Τσίντσιφος προκαλεί την επικεφαλής της αρχαιολογικής ομάδας της ανασκαφής Κατερίνα Περιστέρη να εμφανίσει τα νομίσματα που βρήκε, για να της πει, όπως ισχυρίζεται, όχι μόνο το έτος αλλά και τον μήνα κατασκευής του μνημείου, το οποίο χαρακτηρίζει διονυσιακό κέντρο λατρείας, στο οποίο θα βρεθεί και το κέντρο μύησης.
Τις απόψεις του κ. Τσίντσιφου ενισχύουν και οι καινοφανείς και περίεργες δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη, κατά την επίσκεψή του στο λόφο Καστά, ο οποίος τόνισε ότι «δεν έχει καμία σημασία να αναρωτιόμαστε με σκανδαλολογικούς τρόπους ποιος θα ήταν ο νεκρός» και ότι «δεν ψάχνουμε να βρούμε διάσημους νεκρούς». Αλλά ο κ. Ξυδάκης ανακοίνωσε και το τέλος της ανασκαφής «για να πάρει το έργο τις ανάσες που χρειάζεται». Σε ερώτηση για την ταυτοποίηση του ταφικού μνημείου ο κ. Ξυδάκης απάντησε: «Οι επιστήμονες πάντα θα προσπαθούν να ταυτίσουν τα ευρήματά τους, όχι μόνο με πρόσωπα, αλλά κυρίως με ιστορικές περιόδους, με στοιχεία οικονομικής και πολιτικής ιστορίας. Αλλά μερικά πράγματα μένουν αταύτιστα, εδώ υπάρχουν εξαιρετικά αντικείμενα μέσα στο Μουσείο Αμφίπολης, τα οποία είναι αταύτιστα. Δεν αφαιρεί τίποτα από την ομορφιά τους και την επιστημονική και πολιτιστική τους αξία».
Μαινάδα με κάλαθο στο κεφάλι και όχι Καρυάτιδα
«ΠΑΝΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΟΥΝ»
Αναφερόμενος στην εκτίμηση ότι στο θαυμάσιο ψηφιδωτό του μνημείου Καστά απεικονίζεται η αρπαγή της Περσεφόνης, ο κ. Τσίντσιφος αναφέρει: «Αυτοί πάνε να μας τρελάνουν. Απαραίτητο στοιχείο σ’ αυτές τις απεικονίσεις είναι το άρμα να έχει 4 άλογα. Δεν γίνεται αρπαγή της Περσεφόνης με 2 άλογα.  Έρευνα σε αρχαία γλυπτά, αγγεία κλπ., σε 29 περιπτώσεις όλες οι απεικονίσεις είχαν 4 άλογα. Ένας νομισματολόγος τα ξέρει από το πρώτο μάθημα. Έχει το σκήπτρο του ο Πλούτων; Δεν νοείται Πλούτων χωρίς σκήπτρο. Αυτός που οδηγεί το άρμα είναι ο Φίλιππος. Οδηγεί το άρμα που τον έκανε ολυμπιονίκη. Και δίπλα του είναι η Ολυμπιάδα. Γιατί; Την έχει (ο καλλιτέχνης) με τη στολή μύησης, με τη ζώνη μύησης, με τα κοσμήματα, με τα μαλλιά λυτά και οδηγεί τον άνδρα της στον Κάτω Κόσμο. Αν ήταν και η ίδια πεθαμένη θα ήταν χτενισμένη στην τρίχα. Δημιουργούν ένα συνοθύλευμα πολιτισμών για να μην βγαίνει νόημα. Δήθεν Ρωμαίοι και Αιγύπτιοι».
Ο ερευνητής αναφέρθηκε και στα επιστύλια, που φυγαδεύτηκαν άρον – άρον στο μουσείο της Αμφίπολης, υποστηρίζοντας ότι οι αρχαίοι Έλληνες απεικόνιζαν και απέδιδαν τους θεούς τους με συγκεκριμένο τρόπο και δεν χρειαζόταν να γράψουν τα ονόματά τους. «Βρήκαν νομίσματα και δεν μας τα έδειξαν. Βρήκαν χρυσούς στατήρες του Αλεξάνδρου και τετράδραχμα του Αλεξάνδρου. Αυτά που βρέθηκαν είναι αξιόπιστη πηγή χρονολόγησης».
Όπως είχε προβλεφθεί οι ελληνικές σφίγγες είχαν κάλαθο στο κεφάλι
Σε ερώτησή μας μήπως είναι απόλυτος στο θέμα της ερμηνείας της ιστορίας, μέσω της νομισματοκοπίας, ο κ. Τσίντσιφος απάντησε ότι είναι «απολυτότατος».
«Η περίπτωση είναι τόσο απλή και φαίνεται από τον περίβολο. Θεωρήθηκε τυπικός μακεδονικός τάφος. Κανένας μακεδονικός τάφος δεν έχει περίβολο. Όχι τόσο μεγαλειώδη όσο είναι αυτός, ούτε καν κάτι απλό. Δεν νοείται μακεδονικός τάφος με περίβολο, ούτε να έχει λιοντάρια επάνω. Όλη η κατασκευή είναι βασιλική. Ξεπροβάλλουν οι σφίγγες. Φέρανε την Αίγυπτο, τους Ρωμαίους. Η λύση ήταν απλή. Η σφίγγα ήταν νομισματικός τύπος των Εννέα Οδών (πρώτη ονομασία της Αμφίπολης). Η Αμφίπολη ήταν διονυσιακό κέντρο. Η Ολυμπιάδα θέλησε να αναβιώσει τη διονυσιακή λατρεία στο χώρο εκεί. Η Σφίγγα ήταν ακόλουθος του Διόνυσου. Η Σφίγγα με το Διόνυσο και το σταφύλι πάνε πακέτο. Οι Σφίγγες είχαν και κάλαθο στο κεφάλι, ακριβώς όπως οι Μαινάδες, κι όμως τις χαρακτηρίζουν ακόμη Καρυάτιδες. Έχω πει δέκα λόγους γιατί αυτές οι γυναίκες είναι Μαινάδες. Μιλάμε για την ελληνική Σφίγγα που δεν έχει καμία σχέση με την Αιγυπτιακή, έχει άλλη φιλοσοφία. Υπάρχουν νομίσματα των Εννέα Οδών με Σφίγγες. Το παιχνίδι ήταν στημένο. Βρήκαν και τα φτερά, οπωσδήποτε βρήκαν και τα χέρια των Μαινάδων, που κρατούσαν πυρσούς στα χέρια».
Οι ελληνικές σφίγγες δεν είχαν καμία σχέση με τις αιγυπτιακές. Ήταν ακόλουθοι του Διόνυσου και έφεραν κάλαθο στο κεφάλι και φτερά. Το μνημείο ήταν Διονυσιακό κέντρο λατρείας.
Την εκτίμηση του κ. Τσίντσιφου επιβεβαιώνει και ο Βρετανός αιγυπτιολόγος Andrew Chugg, ο οποίος είχε δηλώσει τον Σεπτέμβριο του 2014 στο Discovery News: «Αυτά τα γυναικεία γλυπτά μπορεί να απεικονίζουν συγκεκριμένα τις Κλωδώνες, τις ιέρειες του Διονύσου, οι οποίες συναναστρέφονταν με την Ολυμπιάδα, τη μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κι αυτό γιατί τα καλάθια που φέρουν στα κεφάλια τους είναι ιερά για τον Διόνυσο».  Υπενθυμίζεται ότι οι Μαινάδες ήταν νύμφες – συνοδοί του θεού Διόνυσου και ταυτίζονται με τις Βάκχες. Στη Μακεδονία οι Μαινάδες αποκαλούνταν και Κλωδώνες, ενώ αναλόγως με την περιοχή είχαν και διαφορετικές ονομασίες.
Ο κ. Τσίντσιφος υποστήριξε ότι στη Βεργίνα δεν υπήρχαν ούτε καν ενδείξεις, ότι ήταν θαμμένος εκεί ο Φίλιππος. «Η υπόθεση του Ανδρόνικου ήταν ένα μεγάλο ψέμα. Φιάσκο». Ο ερευνητής τόνισε μάλιστα ότι το μνημείο στο λόφο Καστά καταχώθηκε αμέσως από τον Κάσσανδρο γιατί τα μάρμαρα βρέθηκαν τόσο φρέσκα, σαν να τοποθετήθηκαν εκείνη τη στιγμή, και γιατί δεν υπάρχει καμία αναφορά για το μνημείο κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους. Παρακολουθήστε τη συγκλονιστική διάλεξη του νομισματολόγου – ιστορικού ερευνητή Αστερίου Τσίντσιφου από τις παρακάτω συνδέσεις:


Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2015

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ: ΝΑ ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ!




(συνέχεια από το ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ: ΑΧΡΕΙΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ!)

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ
booksonthesites.blogspot.com

Η επιστήμη είναι απόλυτη σ’ αυτό: Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι οι αναμνήσεις του είναι ακριβείς. Η μνήμη χαρακτηρίζεται ως μία «χρονομηχανή», που ξαναγράφει το παρελθόν χρησιμοποιώντας τις εμπειρίες μεταγενέστερων χρόνων. Όλοι μας το έχουμε διαπιστώσει. Πολλές φορές δεν μπορούμε να θυμηθούμε ποιο κόμμα ψηφίσαμε σε παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις, ή τι απαντήσεις δώσαμε σε πολιτικές δημοσκοπήσεις προ δεκαετίας, ή έχουμε κενά μνήμης για μεγάλες περιόδους του βίου μας,  και αυτό γιατί η μνήμη μας δεν λειτουργεί ως βιντεοκάμερα, ούτε καταχωρεί τα δεδομένα με βάση το ριζικό σύστημα ή καλύτερα δεν είμαστε σε θέση να τα ανακτήσουμε με αυτή τη μέθοδο. Αλλά δεν χρειάζεται να θυμόμαστε τίποτα πια. Το έργο αυτό το έχουν αναλάβει οι υπερυπολογιστές, οι οποίοι διαμορφώνουν το βιογραφικό μας με διαχρονικά δεδομένα από τις πολιτικές μας πεποιθήσεις, τις διατροφικές μας συνήθειες, τον τρόπο ψυχαγωγίας μας, τις επιλογές μας στις διαδικτυακές αναζητήσεις, τις επιλογές καναλιών και εκπομπών, τη χρησιμοποίηση συγκεκριμένου λογισμικού (τεχνολογία intranets ή clouds) και παραμέτρων ων ουκ έστιν αριθμός.
Ξεχάστε τα «τέρατα» στις χωρητικότητες των σκληρών δίσκων και την εποχή, που οι υπολογιστές δεν είχαν σκληρό δίσκο και «φόρτωναν» από τις μεγάλες ελαστικές δισκέτες. Μπορεί να υπάρχουν φορητές μνήμες με χωρητικότητες ενός τεραμπάιτ (ενός τρισεκατομμυρίου bytes), αλλά σήμερα οι διασυνδεδεμένες χωρητικότητες στις τερατώδεις εγκαταστάσεις των μυστικών υπηρεσιών των «αοράτων» έχουν φθάσει, σε τάξη μεγέθους, το ένα τρισεκατομμύριο τεραμπάιτ, τουτέστιν 1 γιωταμπάιτ (1024)! Τι σημαίνει αυτό; Ότι ελέγχονται, αναλύονται και επεξεργάζονται όχι μόνον τα ελεύθερα ή κωδικοποιημένα δεδομένα των δισεκατομμυρίων ιστοσελίδων του παγκόσμιου ιστού, οι τηλεπικοινωνίες πολιτών, φορέων και κυβερνήσεων, οι ανταλλαγές αρχείων, οι πάροχοι τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, αλλά αυτές καθαυτές οι συλλογικές συνειδήσεις των εθνών με την επεξεργασία δεδομένων από δημοσκοπήσεις, τηλεθεάσεις, αναζητήσεις στο διαδίκτυο κλπ. Ό,τι ψηφιοποιείται υποκλέπτεται, ελέγχεται, αναλύεται επεξεργάζεται και οι αλγόριθμοι διαμορφώνουν σενάρια και τις μελλοντικές εξελίξεις σε παγκόσμια κλίμακα.
Πάνω σ’ αυτόν τον καμβά εξυφαίνονται και οι εξελίξεις στις ιατρικές συσκευές, στις παιχνιδομηχανές κλπ, που δημοσιοποιούν άμεσα προσωπικά δεδομένα και στιγμές της ιδιωτικής ζωής. Από τότε που θεσπίστηκαν οι διατάξεις για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, όλα τα εσώψυχά μας κυκλοφορούν άμεσα στο διαδίκτυο και στις κονσόλες των digital πρακτόρων, ενώ για να κοινοποιηθούν τα προσωπικά στοιχεία τρομοκρατών, δολοφόνων, βιαστών, θα πρέπει να περάσουν 48 ώρες και απαιτείται εντολή του εισαγγελέα! Οι αφελείς των “check in” και των “shares” στις χώρες της βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής νόμιζαν ότι θα έκαναν «επαναστάσεις» μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά αποδείχθηκε ότι ασυνείδητα υλοποιούσαν τα σενάρια των αλγορίθμων!
Οι αλγόριθμοι διαμορφώνουν το παγκόσμιο σύστημα αξιών. Τα κριτήρια με τα οποία η βιβλιοθήκη του Κογκρέσου αναγνωρίζει τις ταινίες ως σημαντικές δεν είναι ούτε ο αριθμός των εισιτηρίων, ούτε οι κριτικές των ΜΜΕ και των θεατών. Ο digital κριτικός είναι ένας αλγόριθμος που αναλύει τα δεδομένα συγκεκριμένου σινεφίλ ιστότοπου, με στατιστικό δείκτη τις αναφορές της ταινίας από άλλες ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, ντοκιμαντέρ κλπ. Δηλαδή, με τον ίδιο τρόπο που αξιολογείται το συγγραφικό - επιστημονικό έργο των πανεπιστημιακών, ανάλογα με τις βιβλιογραφικές αναφορές των πονημάτων τους, και με τον ίδιο τρόπο που προσπαθούν να εφαρμόσουν κωδικοποιημένα συστήματα αξιολόγησης στο δημόσιο τομέα, με προκαθορισμένα ποσοστά «μέτριων», «καλών» και «άριστων».
Γι αυτό λοιπόν, κατά καιρούς, οι πολιτικοί αξιολογούν τις δημοσκοπήσεις αναλόγως με τα ποσοστά που δίνουν στο δικό τους κόμμα. «Υπάρχει θέμα διαφάνειας, υπάρχει θέμα με τις δημοσκοπήσεις, εξόχως σοβαρό… μπορεί να οφείλεται σε επιστημονική αδυναμία λέω, είμαι πολύ αφελής», δήλωσε προσφάτως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος. Ο Ευάγγελος ούτε πολύ αφελής είναι, το θέμα πράγματι είναι εξόχως σοβαρό και υπάρχει θέμα με τις δημοσκοπήσεις. Ήρθε η ώρα να παραδεχτούν τα κόμματα, σε επιστημονικό και όχι σε πολιτικό επίπεδο, ότι οι πολιτικές δημοσκοπήσεις βασίζονται σε «τιμές», που δεν είναι επιστημονικά αποδεκτές στη στατιστική επιστήμη, γιατί δεν τεκμαίρεται ότι είναι πραγματικές και υπάρχει το ενδεχόμενο να είναι σκοπίμως ψευδείς. Αν δεν αντιδράσει το σύνολο του πολιτικού και νομικού κόσμου της χώρας, πολύ σύντομα θα μας έρθει κατακούτελα καμιά «Αραβική άνοιξη» και τότε θα είναι πολύ αργά, γιατί δεν είναι διόλου απίθανο να μας ενημερώνουν για τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων και δευτερόλεπτα πριν ρίξουμε το ψηφοδέλτιο στην κάλπη.



Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2015

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ: ΑΧΡΕΙΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ!





Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ
booksonthesites.blogspot.com

Υπάρχουν δύο ταβέρνες, η μία δίπλα στην άλλη. Η πρώτη είναι γεμάτη και έχει δύο άδεια τραπέζια. Στην άλλη όλα τα τραπέζια είναι άδεια εκτός από δύο. Σε ποια ταβέρνα θα πηγαίνατε; Μα φυσικά στην πρώτη, εκεί που έχει κόσμο. Με παρόμοιο τρόπο χτίζονται οι πρώτες θέσεις και οι αυτοδυναμίες από τις  «πολιτικές δημοσκοπήσεις». Γεμίζουν την πρώτη ταβέρνα, τραπέζι τραπέζι, και κανένας δεν ρωτάει για το μενού.

Η στατιστική επιστήμη αναπτύχθηκε γιατί αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο στην επιστημονική έρευνα και ως τέτοιο θα έπρεπε να παραμείνει, αλλά δυστυχώς την ενέπλεξαν με την πολιτική. Οι δημοσκόποι μπορούν να ισχυρίζονται ό,τι θέλουν αλλά εμείς θα επιμείνουμε ότι οι διά ζώσης, οι γραπτές ή οι τηλεφωνικές απαντήσεις, σε μία πολιτική δημοσκόπηση, δεν αποτελούν «τιμές» επιστημονικά αποδεκτές για διενέργεια στατιστικής μελέτης, καθώς είναι πολύ πιθανόν να μην είναι πραγματικές ή να είναι σκοπίμως ψευδείς και άρα μη μετρήσιμες και δεν έχει νόημα να χρησιμοποιηθούν σε διαφορετικό χρόνο από αυτόν της δημοσκόπησης (δεν ικανοποιείται ο όρος της εγκυρότητας).
Τα δείγματα σε μία συμβατική στατιστική μελέτη είναι πραγματικά και μετρήσιμα, προέρχονται από συγκεκριμένο χωροχρόνο και δεν υπάρχει περίπτωση να δώσουν διαφορετικό αποτέλεσμα αν χρησιμοποιηθούν σε άλλη χρονική στιγμή. Για παράδειγμα, αποδεκτές προς στατιστική επεξεργασία είναι οι τιμές των βαρέων μετάλλων Hg, Pb, Cu ή Cr, που βρίσκονται σε δείγμα, συγκεκριμένης χρονικής στιγμής, από μία θαλάσσια περιοχή κοντά σε βιομηχανική ζώνη, ή οι μετρήσεις των σεισμογράφων ενός γεωδυναμικού ινστιτούτου κ.ο.κ.
Ως εκ τούτου είναι αναμενόμενη η συνεχής δημοσκοπική ψυχεδέλεια, με το εκλογικό σώμα να δείχνει ότι βρίσκεται στα όρια της ιδεολογικής σχιζοφρένειας, κυρίως μετά τις εκλογές του 2007. Κατά καιρούς τα υψηλά ποσοστά – έως και 40% - των «αναποφάσιστων» αποδεικνύουν απλώς του λόγου το αληθές. Σε αντιστοιχία, η απουσία από τη στατιστική επεξεργασία του 40% των τιμών του θαλασσίου δείγματος (Zn, Ni, Cd, As) θα μας οδηγούσε αποδεδειγμένα σε λάθος εκτίμηση. Αυτή η λάθος εκτίμηση δίνεται στη δημοσιότητα στις πολιτικές δημοσκοπήσεις, με τα «αντιπροσωπευτικά» δείγματα του πληθυσμού δια της διαδικασίας της «τυχαίας δειγματοληψίας», κάτι που θεωρητικά σημαίνει ότι ο κάθε ερωτώμενος έχει την ίδια πιθανότητα να εκλεγεί. Κι αν υποθέσουμε ότι αυτό συμβαίνει, πώς γνωρίζουμε ότι  η απάντησή του είναι αληθής ή ψευδής, και τι μας εγγυάται ότι δέκα ή είκοσι διαφορετικά τυχαία δείγματα των 1000 ατόμων θα έδιναν τα ίδια αποτελέσματα την ίδια χρονική στιγμή; Η στατιστική επεξεργασία; Μα, ο συγκεκριμένος στατιστικός δείκτης δεν είναι επιστημονικά αποδεκτός και αυτό αποδεικνύεται από τα διαφορετικά αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, ανά εταιρεία δημοσκόπησης, και από τη γελοία διαδικασία των exit polls (αλήθεια τι χρειάζονται;), με τα άλλα αντί άλλων αποτελέσματα, που όμως παρουσιάζονται και αναλύονται επί ώρες μέχρι το 15 ή 20% των εκλογικών αποτελεσμάτων να δείξουν το μέγεθος της αυταπάτης.
Η δημοσκοπική πρεμούρα, από την επομένη των τελευταίων κάθε φορά εκλογών, μπορεί να παραλληλισθεί μόνο με τη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και των παλμών ενός ενήλικα, καθώς και οι δημοσκοπήσεις και το πιεσόμετρο μας δίνουν διαφορετικό αποτέλεσμα όσες φορές κι αν χρησιμοποιηθούν μέσα σε μία χρονική περίοδο, ανά δημοσκόπηση και ανά πιεσόμετρο! Τα ποσοστά των κομμάτων ανεβοκατεβαίνουν με ταχύτητες ανελκυστήρα ουρανοξύστη, όπως ακριβώς και η αρτηριακή πίεση των ψηφοφόρων, από τα διαφορετικά αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων ανάλογα με την εταιρεία, κόμμα, εφημερίδα.
Για την επιστήμη της στατιστικής, οι μόνες επιστημονικά αποδεκτές «τιμές», για στατιστική επεξεργασία, είναι αυτές που προκύπτουν από την κάλπη την ημέρα των εκλογών. Γιατί είναι πραγματικές και μετρήσιμες και έχουν πρακτικό αποτέλεσμα: Εκλέγεται κυβέρνηση τετραετίας, σύμφωνα με τις επιταγές του Συντάγματος, ενώ η δημοσκοπική πρεμούρα προκαλεί αντισυνταγματικές εκλογές, με μη επιστημονικά αποδεκτές «τιμές» στη στατιστική επεξεργασία. Το 2009, οι γνωστοί άγνωστοι (εξωτερικού), συνεπικουρούμενοι από τη δημοσκοπική ψυχεδέλεια, προκάλεσαν εκλογές, σε μία περίοδο που η χώρα δανειζόταν με 1,5%, το ΑΕΠ βρισκόταν στα 250 δις ευρώ, η ανεργία δεν είχε ξεπεράσει το 8,5%, και το μεγαλύτερο ποσοστό του χρέους ήταν σε ιδιώτες. Ενώ η δαπάνη για μισθούς και συντάξεις έχει μειωθεί στο ήμισυ, δανειστήκαμε μετά τα μνημόνια περισσότερα απ’ ό,τι την περίοδο 2004-2009 και το χρέος έγινε κρατικό. Χρωστάμε και της Μιχαλούς στην Ε.Ε.  Οι εξαφανισμένοι - τώρα - συνδικαλισταράδες χλεύαζαν τις προειδοποιήσεις για μηδενικές αυξήσεις του Κώστα Καραμανλή (έγιναν προς κατευνασμό των «αγορών») και «κατάπιναν» τις θηριώδεις «σοσιαλιστικές» μειώσεις μισθών και συντάξεων, με τους μνημονιακούς νόμους του 2010 και του 2011. Τάχα μου, ο ΓΑΠ θα «έδινε τα ρέστα του», σύμφωνα με τα πρωτοσέλιδα των «προοδευτικών» φυλλάδων και τις αθλιότητες των συστημικών καναλιών, που «έθαβαν» 20η είδηση την επίσκεψη του Κινέζου προέδρου στην Ελλάδα, ενώ έπαιζαν μισή ώρα το ανερμάτιστο «σύμπλοκο Λένιν και Τρότσκι» να κάνει «περασιά» μέσα από τα καπνογόνα, για να μας τον παρουσιάσουν δακρυσμένο μπροστάρη στους κοινωνικούς αγώνες και θύμα της ωμής καπιταλιστικής βίας, «τσιμπώντας» για κάθε δάκρυ 1,5 με 2%! Ω, τι δημοσκοπικός κόσμος μπαμπά, ή άλλως πως, εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο καπιταλιστικός σοσιαλισμός δια μέσου του κομμουνιστικού φιλελευθερισμού!


Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2014

Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΤΟΥ 1917





Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ
booksonthesites.blogspot.com

 
Η ομιλία της 27ης Νοεμβρίου 2014 είχε να κάνει με την συμβατική, καθεστηκυία ιστορική αφήγηση και τη σχέση της με την ιστορική αλήθεια, με τους ιδεολογικούς και ιστορικούς φορμαλισμούς που διαμορφώνουν την ιστοριογραφία και την ιστορική παραμυθία, με τη δυναμική των κοινωνιών και τις συνωμοσίες και με τις αντιφάσεις και τα ιστορικά παράδοξα, που δεν εξηγούνται ούτε με την κοινή λογική ούτε με πολιτικές ή επιχειρησιακές παραμέτρους.
Παρακολουθήστε την ομιλία και κυρίως τη συζήτηση που ακολούθησε.

1.      http://youtu.be/lhH-4o9NjTg

2.      http://youtu.be/h88LMY_g9ho

3.      http://youtu.be/MG5Y9UyDCYw

4.      http://youtu.be/hoyyNjDGX_0

5.      http://youtu.be/z4_bwEiD2hc

6.      http://youtu.be/L8yC6cGW0fY

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2014

ΕΠΩΝΥΜΩΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΤΣΙΟ

Η ελληνική "Χιροσίμα" του Αυγούστου 
Τα "Ιουλιανά" του Μακεδονικού Αγώνα