ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ, ΦΥΣΙΚΟΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ερωδιός το νέο βιβλίο του Βασίλη Σ. Κάρτσιου "ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ, ΦΥΣΙΚΟΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ".

Η έκδοση του βιβλίου συνέπεσε με την έναρξη του 39ου Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης στις 26 Ιουνίου 2020. Η 39η έκθεση βιβλίου θα διαρκέσει έως τις 12 Ιουλίου. Οι αναγνώστες μπορούν να προμηθευτούν το βιβλίο από το κεντρικό βιβλιοπωλείο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ των εκδόσεων Ερωδιός - Κυρομάνος, Ερμού 61 στη Θεσσαλονίκη, από το περίπτερο 10 των εκδόσεων Ερωδιός - Κυρομάνος στο Φεστιβάλ Βιβλίου στην παραλία από το ύψος του Βασιλικού Θεάτρου έως και το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου, και από όλα τα βιβλιοπωλεία και από το διαδίκτυο.

Ως ενδεικτική παρουσίαση της θεματολογίας του νέου βιβλίου του συγγραφέα παραθέτουμε το κείμενο του οπισθόφυλλου και τα περιεχόμενα:

Το 1911, ο αναρχο-κομμουνιστής χαρισματικός σκιτσογράφος Ρόμπερτ Μάινορ δημοσίευσε στην εφημερίδα St. Louis Post-Dispatch ένα εξαιρετικό σκίτσο. Ο Μαρξ, με τον «Σοσιαλισμό» παραμάσχαλα, γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από ένα ευγνώμον κοινό επενδυτών της Wall Street με επικεφαλής τον John D. Rockefeller, τον J.P. Morgan, τον John D. Ryan της National City Bank, και τον συνεταίρο του Morgan, George W. Perkins, ενώ αμέσως πίσω από τον Μαρξ είναι ο Teddy Roosevelt, αρχηγός του «Προοδευτικού Κόμματος».

Έξι δεκαετίες αργότερα, ο Άντονι Σάτον έγραφε: «Οι αντιφάσεις που υπονοήθηκαν από το σκίτσο του Μάινορ κρύφθηκαν κάτω από το χαλί της Ιστορίας… Ενώ ο μονοπωλιακός έλεγχος των βιομηχανιών ήταν κάποτε ο αντικειμενικός στόχος για τους J.P. Morgan  και J.D. Rockefeller, από τα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα τα ιερά άδυτα της Wall Street κατανόησαν ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να αποκτήσεις ένα μη αμφισβητούμενο μονοπώλιο ήταν “να πας πολιτικά” και να κάνεις την κοινωνία να εργάζεται για τους ολιγάρχες -υπό τη σημαία του δημοσίου αγαθού και δημοσίου συμφέροντος». Αυτή η στρατηγική των «ολιγαρχών» είχε αναλυθεί ήδη από το 1906 από τον Frederick C. Howe, στις «Εξομολογήσεις ενός Ολιγάρχη».

Στα τέλη του 1977, το χρέος των χωρών του Ανατολικού μπλοκ προς τη Δύση είχε φθάσει τα 46 δισεκατομμύρια δολάρια. Δικαιολογημένα! Το 1979, η Διεθνής Ομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων Χημικής και Γενικής Βιομηχανίας (ICEF) είχε καταγγείλει τους πολυεθνικούς κολοσσούς επειδή μετέφεραν σύγχρονες παραγωγικές μονάδες στις κομμουνιστικές χώρες με κίνητρο τα «φθηνά και υπάκουα» εργατικά χέρια. Επιβεβαιώθηκε πλήρως η ανάλυση του Howe για τη στρατηγική των «ολιγαρχών», και παράλληλα είχε δικαιωθεί ο ενθουσιασμός του ιερατείου της Wall Street στην «υποδοχή» του Μαρξ.

  ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ø    ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ

Ø    ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΠΙΖΕΛΙΑ

ΤΟΥ ΜΕΝΤΕΛ

Αναζητώντας το γονιδίωμα

Το «μυστήριο Ζαχαριάδη»

Το «μυστήριο Παπάγου»

Η οικονομία πάνω από τις ανθρώπινες σάρκες

Το σύνδρομο Μπελμόντ

Ø    Η ΠΑΡΤΙΔΑ ΔΕΝ ΣΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ

ή αλλιώς, η εξέγερση των «πρωτόγονων μηδενιστών»

Δίστομο και Οραντούρ σουρ Γκλαν

Ø    ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ

Ø    ΔΟΜΕΝΙΚΟ: ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ON CAMERA

(Στιγμιότυπο Ι)

Ø    ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ ΤΟΥ ΧΟΡΤΙΑΤΗ

(Στιγμιότυπο ΙΙ)

Ø    ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ; ΝΑΙ! 

Ο αφοπλισμός του ΕΣΑΠ από τον ΕΛΑΣ

Ø    ΑΓΝΩΣΤΟΣ Ο ΟΡΟΣ «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ» ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ

Η σήραγγα του Κούρνοβου

Ø    ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΤΟΥ ΕΛΑΣ

Και μετά ψήφισαν… ΠΑΣΟΚ

Ø    Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ

Ø    ΡΗΤΟΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: ΠΟΙΟΣ ΕΔΙΝΕ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ; 

Ø    ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ: ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

(Στιγμιότυπο ΙΙΙ)

Ø    «ΤΕΡΑΤΟΜΗΧΑΝΕΣ» ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ

Η αγαστή συνεργασία των πολυεθνικών

Ένα σκίτσο, όλη η αλήθεια

Ποιος πρώτος;

Ø    ΤΗΝΟΣ: ΟΠΩΣ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΗΝΙΑ

Λατρευτικά δρώμενα σε λευκό μάρμαρο

Ο Δόγης Μουσσολίνι

Ø    ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ

Μεγάλη Εβδομάδα 1941: Η Ανάσταση που δεν γιορτάστηκε

ποτέ

Μύθος η «γερμανοφιλία» του Μεταξά

Γεγονότα και εκτιμήσεις

Κουμάντο ο Γεώργιος Β΄

Διαχρονικές παλινωδίες

Ø    ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ

Ø    Η ΕΜΒΡΟΝΤΗΤΗ «ΚΟΛΛΕΧΤΙΒΑ» ΤΗΣ ΑΚΡΟΝΑΥΠΛΙΑΣ

Ø    Η ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ

Ø    ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΣΩ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

Πριν τον Μαρξ, τον Λένιν και τον Μάο Τσετούνγκ

Ø    ΔΡΑΜΑ 1941: ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΠΟΥ ΕΚΚΟΛΑΨΑΝ ΤΗ ΘΗΡΙΩΔΙΑ

Ø    Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

Ø    ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΚΑΤΟΧΗ

Πολιτισμικός θησαυρός

Εν ψυχρώ λεηλασία

Ληστρική λαίλαπα 

Ø    ΟΛΑ ΣΥΓΚΛΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ

Η δυστυχής «ευτυχής συγκυρία» του Χατζή

Αφέλεια ολκής

Υποβάθμιση των συνεπειών

Ø    ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ø    Η ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ

ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ

Ø    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ  

 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ ΥΠΟΘΕΣΗ

"... για να την αφήσουμε στα χέρια ορισμένων ομάδων, που δεν γνωρίζουμε από πού άγονται και φέρονται".

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ ΣΤΑ "ΒΡΑΧΕΑ" ΤΗΣ ΕΡΤ

Στην Ελληνική Ραδιοφωνία - Τηλεόραση

¨Η Φωνή της Ελλάδας"

http://webradio.ert.gr/i-foni-tis-elladas/

Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ «ΕΛΛΑΔΑ 2021»

Η Ελληνική Επανάσταση δεν μοιάζει με καμιά

 

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ
     booksonthesites.blogspot.com

 

   Στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής «Ελλάδα 2021», η πρόεδρος της Γιάννα Αγγελοπούλου αναφέρθηκε στους σκοπούς της Επιτροπής και τους τέσσερις άξονες που οριοθετούν το πλαίσιο του προγράμματος δράσεων και εκδηλώσεων με στόχο η Ελλάδα «να προκαλέσει τον θαυμασμό όλων, όχι μόνο με το μοναδικό ιστορικό της φορτίο, αλλά και με τη σύγχρονη δυναμική της». Σύμφωνα με όσα μετέδωσαν τα ΜΜΕ και τα ειδησεογραφικά sites, η κ. Αγγελοπούλου ξεκαθάρισε ότι η Επιτροπή «δεν έχει ρόλο, πρόθεση ή βούληση να ξαναγράψει την Ιστορία ή να προκρίνει μία συγκεκριμένη ερμηνεία της Ελληνικής Επανάστασης και της Ιστορίας μας συνολικά». Έτσι, λοιπόν, ξεκαθαρίζοντας ότι η Επιτροπή ούτε γράφει, ούτε αναθεωρεί την Ιστορία, η κ. Αγγελοπούλου τόνισε μεταξύ άλλων:

«Το επόμενο διάστημα η Επιτροπή και εγώ προσωπικά θα ρίξουμε ιδιαίτερο βάρος και στην διεθνή προβολή της επετείου, ώστε να καταστήσουμε τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ένα διεθνούς εμβέλειας γεγονός. Θυμίζοντας ότι είναι ένα σπουδαίο ορόσημο στην ευρωπαϊκή Ιστορία. Η συνέχεια των μεγάλων επαναστάσεων της Δύσης, της αμερικανικής και της γαλλικής. Ένας αγώνας για ελευθερία και ανεξαρτησία που ενέπνευσε και άλλους λαούς. Θα μιλήσουμε σε όλον τον κόσμο για τη φλόγα της ελευθερίας που καθόρισε την νεότερη πορεία της πατρίδας μας. Για τα κείμενα του αγώνα, τα πιο φιλελεύθερα και προοδευτικά κείμενα της εποχής τους. Θα προβάλουμε τη συναρπαστική ιστορία ενός Έθνους που, με τους αγώνες και το αίμα των ηρώων του, έπιασε ξανά το νήμα της μακραίωνης ιστορίας του. Και μαζί με αυτά θα μιλήσουμε και για τη σύγχρονη Ελλάδα. Μια χώρα που ξέρει να κερδίζει τα μεγάλα στοιχήματα. Να ξεπερνά τις κρίσεις».

Η εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση του 1821 δεν υπήρξε συνέχεια καμίας επανάστασης της Δύσης, ούτε της αμερικανικής ούτε της γαλλικής, και δεν είχε καμία συσχέτιση ούτε συνάφεια ούτε με τη μία ούτε με την άλλη. Η ελληνική Επανάσταση υπήρξε ένα αυτόνομο κατακλυσμιαίο πανευρωπαϊκό γεγονός, που είχε τη δική του διαχρονική δυναμική σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας (τα Ορλωφικά και η εξέγερση στην Πελοπόννησο του 1769-1770 προηγήθηκαν των «δυτικών» επαναστάσεων).

 Έγραψε ο Φιλήμων στα 1834:

«Την Επανάστασιν προπαρεσκεύασε πολιτικώς αυτή των Τούρκων η τυραννία, καθ’ ήν ο Έλλην δεν έχαιρε τα φυσικά και πολιτικά δίκαια, στερούμενος την ασφάλειαν και αυτής της ζωής του. Η Επανάστασις ήτο προητοιμασμένη, αφ’ ού καιρού οι τελευταίοι Παλαιολόγοι παρέλιπον ως παρακαταθήκην εις τους Τούρκους το Βασίλειόν των, (κατά την κυριεύουσαν δοξασίαν των Ελλήνων) οι δε Τούρκοι το ιδιοποιήθησαν ως πατρογονικήν και νόμιμον ιδιοκτησίαν δια του δικαιώματος του ισχυροτέρου. Δια τούτο μετεχειρίζοντο ως αξίωμα της διακατοχής των το^. “Δια της σπάθης ελάβομεν τον τόπον^. δια της σπάθης θέλομεν τον δώσει”, αφ’ ού καιρού η Θρησκεία του Έλληνος εξυβρίζετο πραγματικώς, μολονότι εφαίνετο πολιτικώς προστατευομένη.  Το αίμα των μαρτύρων της αθωότητος εχύνετο χωρίς φειδώ.  Αι δε πολυειδείς βίαι, οι σπαραγμοί και αι μεταναστεύσεις κατέστησαν τον τόπον αντικείμενον του ελέους».

Τι σχέση μπορεί να είχε με την ελληνική Επανάσταση, η αποσχιστική εξέγερση των 13 αποικιών της Αμερικής του 1776 εναντίον της «καταπιεστικής» μητρόπολης του Λονδίνου, που οδήγησε στη διαμόρφωση του σύγχρονου ολιγαρχικού συστήματος που κυβερνά τον κόσμο, με τη μεταφορά της έδρας της «προτεσταντικής» αυτοκρατορίας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού;  Τι σχέση μπορεί να είχε με τον ελληνικό εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 1821, το συνοθύλευμα των βίαιων πολιτικών, κοινωνικών  και ταξικών μεταβολών και ταραχών και η περίοδος της τρομοκρατίας με τις γκιλοτίνες (1789-1799), που ονομάστηκε «Γαλλική Επανάσταση» και οδήγησε στην αυτοκρατορική Γαλλία του Ναπολέοντα, στην επικράτηση των τραπεζιτών και των ιδιοκτητών των πολεμικών βιομηχανιών και στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο 1914-1918;

Ας θυμηθούμε τον Κολοκοτρώνη:

«Η επανάστασις η εδική μας δεν ομοιάζει με καμμιάν απ’ όσαις γίνονται την σήμερον εις την Ευρώπην. Της Ευρώπης αι επαναστάσεις εναντίον των διοικήσεών των είναι εμφύλιος πόλεμος. Ο εδικός μας πόλεμος ήταν ο πλέον δίκαιος, ήταν έθνος με άλλο έθνος, ήταν με ένα λαόν οπού ποτέ δεν ηθέλησε να αναγνωρισθή ως τοιούτος, ούτε να ορκισθή, παρά μόνον ό,τι έκαμνε η βία. Ούτε ο Σουλτάνος ηθέλησε ποτέ να θεωρήση τον ελληνικόν λαόν ως λαόν, αλλ’ ως σκλάβους. Μίαν φοράν, όταν επήραμεν το Ναύπλιον, ήλθε ο Άμιλτων να με ιδή, μου είπε ότι: “Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν, και η Αγγλία να μεσιτεύση”. Εγώ του αποκρίθηκα, ότι : “Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, καπιτάν  Άμιλτων, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τους Τούρκους. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμε ελεύθεροι από γενεά σε γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε, η φρουρά του είχε παντοτεινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήταν πάντοτε ανυπότακτα”. Με είπε: “Ποια είναι η βασιλική φρουρά του, ποια είναι τα φρούρια;” – “Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι Κλέφται, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά”. Έτσι δεν ωμίλησε πλέον. Ο κόσμος μας έλεγε τρελλούς. Ημείς αν δεν είμεθα τρελλοί δεν εκάμαμεν την επανάστασιν…».

Από τη στιγμή που ξαναθυμήθηκαν το όνομα «Ελλάς», θα πει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, δεν μπορούσαν παρά να επαναστατήσουν και τονίζει: «Γι’ αυτό δεν έχει σημασία, ποιος άρχισε πρώτος και ποιος δεύτερος, σε ποιο σημείο του Μοριά ακούστηκε το πρώτο τουφέκι και σε ποιο το δεύτερο… Σοφά φρόντισε η παράδοση – η λαϊκή και η λογία – να συγχωνεύσει όλα τα ξεκινήματα σ’ ένα συμβολικό μέγα ξεκίνημα και να το συνδυάσει με την άγια ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου».

Γιατί να είναι η ελληνική Επανάσταση συνέχεια της «γαλλικής επανάστασης» των μυστικών ταγμάτων και των μασονικών στοών; (την εποχή εκείνη ήταν περισσότερες από τα κτίρια του Παρισιού). Μήπως, μάχονταν υπέρ πίστεως και  πατρίδος; Η έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821 ξεκίνησε στο Ιάσιο της Μολδαβίας, στις 24 Φεβρουαρίου 1821, από τον αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας Αλέξανδρο Υψηλάντη με τη δημοσιοποίηση της ιστορικής προκήρυξης του «εις το γενικόν στρατόπεδον του Ιασίου» με τον τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος»:

«Η ώρα ήλθεν, ώ Άνδρες Έλληνες!... Η Ευρώπη προσηλώνουσα τους οφθαλμούς της εις ημάς απορεί δια την ακινησίαν μας, ας αντιχήσωσι λοιπόν όλα τα Όρη της Ελλάδος από τον Ήχον της πολεμικής μας Σάλπιγγος, και αι κοιλάδες από την τρομεράν κλαγγήν των Αρμάτων μας. Η Ευρώπη θέλει θαυμάση τας ανδραγαθίας μας, οι δε τύραννοι ημών τρέμοντες και ωχροί θέλωσι φύγει απ’ έμπροσθέν μας… Είναι καιρός να αποτινάξωμεν τον αφόρητον τούτον Ζυγόν, να ελευθερώσωμεν την Πατρίδα, να κρημνίσωμεν από τα νέφη την ημισέληνον, δια να υψώσωμεν το σημείον, δι ού πάντοτε νικώμεν: λέγω τον Σταυρόν, και ούτω να εκδικήσωμεν την Πατρίδα, και την Ορθόδοξον ημών Πίστιν από την ασεβή των ασεβών Καταφρόνησιν… Ας καλέσωμεν λοιπόν εκ νέου, ώ Ανδρείοι και μεγαλόψυχοι Έλληνες, την ελευθερίαν εις την κλασικήν γην της Ελλάδος! Ας συγκροτήσωμεν μάχην μεταξύ του Μαραθώνος, και των Θερμοπυλών!

Εάν δεν έχουμε διάθεση να «γράψουμε» ή να αναθεωρήσουμε την ιστορία θα πρέπει να μην αποκρύπτουμε τις πηγές. Έγραφε ο Κ. Ν. Σάθας στα 1865:

«Υπέρ πίστεως και πατρίδος ηγωνίσθη το έθνος. Δια του σταυρού και της ρομφαίας απέκτησε την ελευθερίαν. Οι μάρτυρες της ορθοδόξου πίστεως και οι αρειμάνιοι του εθνισμού πρόμαχοι εισίν οι δίδυμοι της ελληνικής ελευθερίας αστέρες».

Υπήρξαν ανείπωτα ο πόνος, οι εξανδραποδισμοί, οι σφαγές. Εκατομμύρια αγόρια και κορίτσια χάθηκαν από το γένος με τον γενιτσαρισμό, τα χαρέμια και τα σκλαβοπάζαρα. Σάλεψαν τα λογικά των γονιών.

«…Μετά την άφιξή μας στην Θεσσαλονίκη μας οδήγησαν, την κόρη μου κι εμένα, μπροστά στον Αμπού –Λουμπούντ. Μόλις μας είδε μας είπε: «Κόρες των Εσσαίων εγκαταλείψτε τον Χριστό και λατρέψτε τον Προφήτη». Απαντήσαμε με το σύμβολο του σταυρού κι εκείνος μας έδειξε τη θηριωδία του, και οι δήμιοι μας ανέλαβαν. Σε λίγο, σπαραξικάρδιες κραυγές ανάκατες με τρομερούς θορύβους ήρθαν στα αυτιά μας. Ένας μεγάλος περιφραγμένος χώρος απλωνόταν μπροστά μας. Ω, θανατηφόρα έκπληξη! Σάκοι που περιείχαν ζωντανά όντα κινούνταν στο πάτωμα. Σε κάποιον από αυτούς είχαν κλείσει ήδη μία γυναίκα που κατασπαράχθηκε από την βίαιη επίθεση πεινασμένων αρουραίων ή από άγριες γάτες. Οι άλλοι σάκοι ήταν επίσης γεμάτοι και περίμεναν τα θύματά τους. Ο Αμπού - Λουμπούντ ακολουθούμενος από τους υποτακτικούς του έφθασε για να παρίσταται στα βασανιστήριά μας, κάνοντάς τα ακόμη πιο φρικτά. Η εντολή του μαρτυρίου μας δόθηκε, και για να μου μεταφέρει όλη την οδύνη, ήταν η κόρη μου αυτή που οι δήμιοι άρπαξαν πρώτη».

Μετά την παράκληση, οι ιερείς διάβαζαν στους αγωνιστές την ευχή του επισκόπου Έλους Λακωνίας Άνθιμου:

«… ενίσχυσον και ενδυνάμωσον ημάς, και τους ευσεβάστους και θεοφυλάκτους ημών Πρίγκιπας και Ηγεμόνας (Υψηλάντας) και τον φιλόχριστον Στρατόν τη δυνάμει του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, κατατροπώσαι τους εχθρούς της αγίας σου εκκλησίας, και αναφανήναι νικητάς και τροπαιούχους εναντίον των απογόνων της Άγαρ. Επί σοι τας ελπίδας ανατιθέμεθα, Κραταιέ εν πολέμοις, ορθώς λατρεύοντες σε τον μόνον Θεόν, και σωτήρα ημών. Φώτισον ημάς μιμητάς γενέσθαι και οπαδούς του αληθούς θεράποντός σου ευσεβούς βασιλέως Κωνσταντίνου, και αξίωσον ακούσαι της ουρανίου εκείνης φωνής “εν τούτω νικάτε, απόγονοι Ελλήνων οι χριστώνυμοι, και της ορθοδόξου εκκλησίας ευσεβή τέκνα, και καταβάλλετε τους αθέους Αγαρηνούς”, όπως και ημείς οι τεταπεινωμένοι αξιωθώμεν της ποθητής ημών ελευθερίας, δοξάζοντες το παντοδύναμον όνομά σου του Πατρός και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν»

Γιατί να είναι ο επίσκοπος Άνθιμος «συνέχεια» του Ροβεσπιέρου του «Υπέρτατου Όντος» και των «μπαχαλάκηδων» του Παρισιού, που όλους μαζί τους καρατόμησε η …γαλλική επανάσταση; Τότε είχε αλλάξει το επίγραμμα: Η επανάσταση δεν «τρώει» τα παιδιά της, τα στέλνει στη γκιλοτίνα!

Όταν έφθασε η ώρα, τους Φιλικούς τους όρκιζαν κατευθείαν με το «μεγάλο» όρκο: «Ορκίζομαι ενώπιον του αληθινού Θεού οικειοθελώς, ότι θέλω είμαι επί ζωής μου πιστός εις την Εταιρίαν κατά πάντα. Να μη φανερώσω το παραμικρόν από τα Σημεία και Λόγους της, μήτε να σταθώ κατ’ ουδένα λόγον η αφορμή του να καταλάβωσιν άλλοι ποτέ, ότι γνωρίζω τι περί τούτων, μήτε εις συγγενείς μου, μήτε εις Πνευματικόν, ή φίλον μου… Ορκίζομαι, ότι εις το εξής δεν θέλω έμβει εις καμμίαν άλλην Εταιρίαν, οποία και αν ήναι, μήτε εις κανένα δεσμόν υποχρωτικόν… Ορκίζομαι, ότι θέλω τρέφει εις την καρδίαν μου αδιάλλακτον μίσος εναντίον των τυράννων της Πατρίδος μου, των οπαδών και των ομοφρόνων με τούτους… Ορκίζομαι να συντρέχω, όπου εύρω τινα Συνάδελφον, με όλην την δύναμιν και την κατάστασίν μου… Ορκίζομαι να μην ωφελώμαι κατ’ ουδένα τρόπον από τα χρήματα της Εταιρίας, θεωρών αυτά ως ιερόν πράγμα και ενέχειρον ανήκον εις όλον το Έθνος μου… Ορκίζομαι να μην ερωτώ ποτε κανένα των Φιλικών με περιέργειαν, δια να μάθω, οποίος τον εδέχθη εις την Εταιρίαν… Ορκίζομαι να προσέχω πάντοτε εις την διαγωγήν μου, δια να ήμαι ενάρετος… Τέλος πάντων ορκίζομαι εις Σε, ώ Ιερά Πατρίς! Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Συ, ορκίζομαι εις τα πικρά δάκρυα, τα οποία τόσους αιώνας έχυσαν τα ταλαίπωρα Τέκνα σου, εις τα ίδιά μου δάκρυ, χυνόμενα εις ταύτην την στιγμήν, και εις την μέλλουσαν Ελευθερίαν των Ομογενών μας, ότι αφιερώνομαι όλος εις Σε. Εις το εξής Σύ θέλεις είσαι η αιτία και ο σκοπός των διαλογισμών μου…».

Η ελληνική επανάσταση χτύπησε κατάστηθα τις αποφάσεις της συντηρητικής ευρωπαϊκής ηγεσίας στο συνέδριο της Βιέννης (1814-15) για τη διατήρηση του στάτους κβο στην Ευρώπη, και ξεμπρόστιασε την άθλια βρετανική διπλωματία, η οποία δεκαετίες και πριν το 1821 λειτουργούσε ως πληροφοριοδότης της Υψηλής Πύλης για το ελληνικό επαναστατικό κίνημα. Η Βρετανία αποδείχθηκε ο φανατικότερος εχθρός του ελληνικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος και τους λόγους τους γνωρίζουμε πλέον πολύ καλά και σήμερα.

Όσον αφορά για τα «φιλελεύθερα και προοδευτικά κείμενα» του Αγώνα ήταν η πρόφαση που οδήγησε στην πιο επαίσχυντη δολοφονία του 19^ου αιώνα, στη δολοφονία του Άγιου Καποδίστρια, τους συντάκτες τους στην εξουσία για δεκαετίες, και η επίκλησή τους έφερε στην Ελλάδα την βαυαρική αντιβασιλεία, τον  Όθωνα, τους τραπεζίτες, τα δάνεια που κατέστησαν την Ελλάδα προτεκτοράτο. Ναι, τα «φιλελεύθερα και προοδευτικά κείμενα» της «ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης», που καταδίκασαν τον Κολοκοτρώνη σε θάνατο, έστειλαν τους αγωνιστές στην επαιτεία και την ανέχεια, και σταδιακά οδήγησαν στον «επιστημονικό» εθνικό διχασμό του 1916 με πάτρωνες ακριβώς τους ίδιους!

Κολοκοτρώνης: «Μας κατέβασαν, μας εδιάβασαν την απόφασιν… Καλύτερα είναι οπού σκοτώνομαι άδικα παρά δίκαια. Τον Κολιόπουλο ελυπόμουνα, διότι είχε φαμελιά μεγάλη. Εφάγαμε το βράδυ. Την αυγή εκάμαμε την διαθήκη μας και επροσμέναμε την ώρα του θανάτου…».

Τους είχε προειδοποιήσει και ο Ρήγας Βελεστινλής με το Θούριο, κι ας τον βάπτισαν 200 χρόνια μετά «διεθνιστή»:

«…Ελάτε μ’ έναν ζήλον εις τούτον τον καιρόν/ Να κάμωμεν τον όρκον επάνω στον Σταυρόν/ Συμβούλους προκομμένους με πατριωτισμόν/ Να βάλλωμεν εις όλα να δίδουν ορισμόν/ Ο Νόμος νάναι πρώτος, και μόνος οδηγός/ Και της Πατρίδος ένας ας γίνη αρχηγός…»

 Αντί για τον Ένα, που έβαλε υποθήκη και τα κτήματά του στην Κέρκυρα για να πάρει τρόφιμα για τον κοσμάκη και ζούσε ως ο ταπεινότερος των φτωχών, οι «προοδευτικοί» έφεραν τους βαυαρούς, οι οποίοι για μισθούς, οδοιπορικά και συνοδευτικά στρατεύματα «έφαγαν» τη μία δόση του δανείου του 1832. Καμιά δεκαριά εκατομμύρια!

Σημ.: Εξυπακούεται ότι στα κείμενα των εγγράφων, των επιστολών κλπ. διατηρείται η ορθογραφία των συντακτών τους.

* 2^η προδημοσίευση από τον αφιερωματικό τόμο του συγγραφέα για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 με τίτλο:

«1821: Ο Εμμανουήλ Παπάς και η Επανάσταση στη Μακεδονία.

-         Η Φιλική Εταιρεία

-         Οι σφαγές στη Θεσσαλονίκη, τη Χαλκιδική και τη Νάουσα».

 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Ο πρώτος και τελευταίος εθνάρχης, ο πρώτος και τελευταίος εθνομάρτυρας πολιτικός, ο άγιος Καποδίστριας

ΕΝΑΣ ΗΤΑΝ Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Τον Καποδίστρια τον «έφαγαν» γιατί έκοψε χρήμα: 

Β. Κάρτσιος στον FOCUS FM- ΗΧΗΤΙΚΟ

 

Πέμπτη, 07 Μαΐου 2020 10:05

Τα όσα αναπαρήγαγε ο επίσημος λογαριασμός στο twitter του «Ελλάδα 2021», ότι η διακυβέρνηση Καποδίστρια ήταν δικτατορία, στηλίτευσε σε συνέντευξή του στον FOCUS FM 103.6, ο συγγραφέας, Βασίλης Κάρτσιος.

Μιλώντας στην εκπομπή «Διπλός Ελληνικός» με το Στέφανο Δαμιανίδη και τον Αντώνη Οραήλογλου, τόνισε πως «Η Ελλάδα για να έχει κυβερνήτη έναν Καποδίστρια, έπρεπε να πληρώσει την Ελλάδα σε χρήμα. Ήταν ένας «γίγαντας» της διπλωματίας, το αντίπαλον δέος του Μέτερνιχ στην Ευρώπη, σπουδαγμένος, ό,τι καλύτερο μπορούσε να βρει η χώρα για να γίνει κράτος και όχι προτεκτοράτο», σημείωσε ο κ. Κάρτσιος.

Πρόσθεσε μάλιστα με νόημα πως «τον «έφαγαν» γιατί έκοψε χρήμα, πήγε να βάλει τάξη στην αταξία των γροσίων. Τους άφηνε με τα γρόσια στο χέρι», ενώ υπογράμμισε πως ο Καποδίστριας «εξελέγη και δεν τον έφεραν τα γαλλικά αντιτορπιλικά όπως κάποιους άλλους».

«Δυστυχώς, 200 χρόνια μετά, η Ελλάδα παραμένει προτεκτοράτο του ίδιου συστήματος», κατέληξε ο κ. Κάρτσιος.

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη του κ. Β. Κάρτσιου στον FOCUS FM 103.6.

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ

ΓΡΙΠΗ 1918: ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΝΑΝ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟ

Η εργαστηριακή νεκρανάσταση του πανδημικού ιού που σκότωσε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων.

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Από την πρώτη ανασκαφική προσπάθεια του 1951 στην Αλάσκα
για τη συλλογή δειγμάτων από πνευμονικό ιστό των θυμάτων
της φονικής γρίπης του 1918. 

«Ο ιός του 1918 ήταν ξεχωριστός - ένα μοναδικά θανατηφόρο προϊόν της φύσης, της εξέλιξης και της ανάμειξης ανθρώπων και ζώων. Θα χρησιμεύσει ως στοιχείο της ικανότητας της φύσης να παράγει μελλοντικές πανδημίες διαφορετικού ενδιαφέροντος και προέλευσης για τη δημόσια υγεία».

Το φθινόπωρο του 1918 περίπου 80 ενήλικες ζούσαν στον μικρό οικισμό Μπρέβιγκ Μίσιον της Αλάσκα. Οι περισσότεροι ήταν αυτόχθονες Ινουίτ (Εσκιμώοι). Μεταξύ 15-20 Νοεμβρίου του 1918, η πανδημία σκότωσε τους 72 από τους 80 κατοίκους. Κάποιοι είπαν ότι τον θανατηφόρο ιό μετέφεραν εκεί έμποροι από μία διπλανή κωμόπολη, που πήγαιναν στο χωριό εμπορεύματα με έλκηθρα σκύλων. Άλλοι πάλι, ότι υπεύθυνος ήταν ο τοπικός ταχυδρόμος που έφερνε την αλληλογραφία στους άτυχους κατοίκους. Τι σημασία είχε πια;

Η πανδημία γρίπης του 1918 έχει χαρακτηριστεί η πιο σοβαρή και δολοφονική πανδημία στην πρόσφατη ιστορία της ανθρωπότητας. Προκλήθηκε από έναν ιό Η1Ν1 με γονίδια προέλευσης από τα πτηνά, αλλά αποδείχθηκε πολύ διαφορετικός από τους σύγχρονους ιούς. Μέχρι και σήμερα δεν έχει τεκμηριωθεί ο τόπος προέλευσης του κρούσματος μηδέν. Εξαπλώθηκε αστραπιαία και μόλυνε, σύμφωνα με τις τότε εκτιμήσεις, το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Ο αριθμός των θυμάτων απροσδιόριστος. Πάντως, πολύ περισσότερα από 20 εκατομμύρια.

Εκείνος ο διαβολοϊός δεν είχε ιδιαίτερες προτιμήσεις, μόλυνε τους πάντες, αλλά έκανε θραύση κυρίως στις …στρατεύσιμες ηλικίες! Μοναδικό χαρακτηριστικό του υπήρξε η υψηλή θνησιμότητα στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 20-40 χρόνων. Μεταξύ άλλων εξολόθρευσε και εκατοντάδες άνδρες του Δ΄ Σώματος Στρατού που παραδόθηκαν στους Γερμανούς, το 1916, και μεταφέρθηκαν σε γερμανικά στρατόπεδα στο Γκέρλιτς. Έχουν δημοσιευθεί και τα ονόματά τους. 

Στο Μπρέβιγκ Μίσιον έθαψαν τους κατοίκους σ’ έναν βαθύ ομαδικό τάφο, και έβαλαν πάνω ένα μικρό σταυρό για να θυμίζει τον τόπο που αφανίστηκε μία ολόκληρη κοινότητα. Το έδαφος πάγωσε τον χειμώνα και έτσι παρέμεινε επιφανειακά σε όλη τη διάρκεια του έτους. Αν και ο Η1Ν1 του 1918 αποκωδικοποιήθηκε και επαναδομήθηκε εργαστηριακά, με βάση πολλές μελέτες ομάδων επιστημόνων μετά το 1997, τα χαρακτηριστικά που τον έκαναν τόσο μεταδοτικό και θανατηφόρο δεν έχουν γίνει, ακόμη και σήμερα, πλήρως κατανοητά.

Κάποιοι άρχισαν να ψελλίζουν ότι επρόκειτο για «βιολογικό» όπλο. Το ερώτημα που προέκυπτε ήταν: Μπορούσαν οι επιστήμονες της εποχής να «δημιουργήσουν» in vitro έναν τόσο μολυσματικό ιό; Αν είχε δημιουργηθεί in vivo τότε γιατί δεν συνέβη αυτό στις κολασμένες συνθήκες του δυτικού Μετώπου, στις μάχες του 1915-1916 με τα εκατομμύρια των νεκρών να σαπίζουν στις λάσπες των ορυγμάτων, πολλές φορές δίπλα σε κομματιασμένα μουλάρια και κάθε είδους νεκρά ζώα από τον ορυμαγδό των βλημάτων; Μπροστά στο «σφαγείο» του δυτικού Μετώπου, η αγορά της Ουχάν στην Κίνα θα φάνταζε έπαυλη στο κέντρο του παραδείσου.

Οι υγειονομικές υπηρεσίες των χωρών πιάστηκαν κυριολεκτικά στον ύπνο. Λόγω του πολέμου είχαν συνηθίσει σε άλλου είδους περιστατικά. Αυτή η κατάσταση ήταν πρωτόγνωρη. Χιλιάδες στρατιώτες και πολίτες πέθαιναν από πνευμονία και δευτερογενείς λοιμώξεις χωρίς να υπάρχουν αντιβιοτικά ή εμβόλια. Δεν υπήρχαν, δικαιολογημένα. Ήταν στα 1918 και χωρίς παρόμοιο πανδημικό προηγούμενο. Έτσι, οι γιατροί περιορίστηκαν σε μη φαρμακευτικές μεθόδους, όπως η καραντίνα, η απομόνωση, η χρήση απολυμαντικών της εποχής, η απαγόρευση δημόσιων συναθροίσεων κλπ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έστελναν άδειες εξόδου με κωδικοποιημένα SMS, και δεν είχε καθημερινό briefing.

Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ  

To 1951, ο Γιόχαν Χάλτιν, ένας 25χρονος Σουηδός μικροβιολόγος και υποψήφιος διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο της Αϊόβα, οργάνωσε μία αποστολή στο Μπρέβιγκ Μίσιον με την ελπίδα να βρει τον ιό του 1918 (εννοείται από δείγματα ιστού των σορών), να δώσει νέα δεδομένα και απαντήσεις  στην επιστημονική κοινότητα. Ο Χάλτιν πίστευε, και πολύ σωστά, ότι οι πολικές συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή θα είχαν διατηρήσει τις σορούς των θυμάτων σε αρκετά καλή κατάσταση ώστε να συλλέξει δείγματα ιστού από διάφορα σημεία, και κυρίως από τους πνεύμονες.

Έτσι, λοιπόν, μετά από προφορική άδεια από τους γηραιότερους του χωριού άρχισε την εκσκαφή, η οποία κράτησε ημέρες καθώς έπρεπε να ανάβει εστίες φωτιάς για να ξεπαγώνει το έδαφος. Ο Χάλτιν κατάφερε και πήρε ιστό πνευμόνων από 4 τουλάχιστον πτώματα, αλλά δεν κατάφερε να κρατήσει παγωμένα τα δείγματα μέχρι να φθάσει στο εργαστήριο στο πανεπιστήμιο της Αϊόβα. Πετούσε από την Αλάσκα μ’ ένα ελικοφόρο DC3 που έκανε πολλές στάσεις για ανεφοδιασμό.

Ο Χάλτιν δεν κατάφερε να απομονώσει τον ιό, προφανώς γιατί οι ιστοί είχαν καταστραφεί τελείως. Και ευτυχώς δηλαδή. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε με ποιον τρόπο επιχείρησε να πετύχει τη «νεκρανάσταση» του ιού. Σημασία έχει ότι μετά την αποτυχημένη αυτή προσπάθεια, το θέμα του ιού του 1918, της «ισπανικής» γρίπης, πέρασε στο περιθώριο, και, εκτός από το επιδημιολογικό του ενδιαφέρον για τους ειδικούς επιστήμονες, σπανίως απασχόλησε τη βιβλιογραφία ως ιστορικό γεγονός, κυρίως σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Το 1997, το επιστημονικό ενδιαφέρον για τον ιό του 1918 αναθερμάνθηκε. Ο μοριακός παθολόγος Τζέφρι Ταουμπενμπέργκερ, ο οποίος εργαζόταν στο Ινστιτούτο Παθολογίας του αμερικανικού στρατού στην Ουάσιγκτον, δημοσίευσε ένα σημαντικό άρθρο σε έγκυρο επιστημονικό περιοδικό με τίτλο:  “Initial Genetic Characterization of the 1918 “Spanish” Influenza Virus.” Στο άρθρο, ο Taubenberger και η ομάδα του περιέγραψαν την αρχική τους εργασία για την αλληλουχία ενός τμήματος του γονιδιώματος του ιού του 1918. Αυτό που ίσως θα καταλαβαίναμε όλοι από την εργασία αυτή είναι ότι το γονιδίωμα ενός ιού της γρίπης αποτελείται από μονοκλωνικό RNA. Η ερευνητική ομάδα του Ταουμπενμπέργκερ εξήγαγε με επιτυχία RNA του ιού της «ισπανικής» γρίπης από πνευμονικό ιστό ενός στρατιώτη που διατηρήθηκε για επιστημονική μελλοντική χρήση από την ημέρα που πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1918!

Διαβάζοντας το άρθρο ο Χάλτιν, ήταν ήδη 72 ετών, σκέφθηκε ότι ήρθε η ώρα να τελειώσει τη δουλειά που ξεκίνησε το 1951. Σε συνεννόηση με τον Ταουμπενμπέργκερ επέστρεψε στο Μπρέβιγκ Μίσιον και κατάφερε να πάρει ένα πολύ καλά διατηρημένο δείγμα πνευμόνων από πτώμα γυναίκας και να το στείλει με ασφαλή τρόπο στην ερευνητική ομάδα. Σε δέκα ημέρες δέχθηκε ένα τηλεφώνημα. Η δουλειά είχε γίνει. Θετικό γενετικό υλικό από τον ιό του 1918 είχε πράγματι ληφθεί από τον πνευμονικό ιστό της γυναίκας από το Μπρέβιγκ Μίσιον. Με μελέτη του 1999 προσδιορίστηκε η αλληλουχία του πλήρους μήκους γονιδίου ΗΑ (hemagglutinin “HA” gene).

Η «ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ» ΤΟΥ ΙΟΥ

Μετά και τη δημοσίευση αρκετών μελετών αποφασίστηκε από το CDC (Centers for Disease Control and Prevention) η «ανακατασκευή» του πιο θανατηφόρου επιδημικού ιού γρίπης του 20^ου αιώνα. Μία τέτοια απόφαση προϋπόθετε τη λήψη των αυστηρότερων μέτρων ασφάλειας, με βάση διεθνή πρότυπα για εξειδικευμένα εργαστήρια (Biosecurity Level 3, BSL-3). Αυτό σήμαινε ασφαλείς καμπίνες εργασίας, απομονωμένα δωμάτια, γάντια και μάσκες υψηλής πιστότητας, συστήματα φιλτραρίσματος του αέρα του εργαστηρίου κλπ.

Η διοίκηση του CDC προσδιόρισε ότι μόνον ένα πρόσωπο θα μπορούσε να λάβει την απαραίτητη εξουσιοδότηση, την πρόσβαση στο εργαστήριο, και την τεράστια ευθύνη να «ανακατασκευάσει» τον ιό του 1918. Αυτό το πρόσωπο ήταν ο μικροβιολόγος δρ. Τέρενς Τουμπέι, ο οποίος το καλοκαίρι του 2005 ξεκίνησε να …νεκραναστήσει το «τέρας»!

«Για να μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης στους συναδέλφους του αλλά και στο κοινό, απαιτήθηκε από τον Τουμπέι να εργαστεί μόνος, και ώρες μετά την αποχώρηση όλων των συναδέλφων του από τα εργαστήρια και την άφιξή τους στα σπίτια τους. Η πρόσβαση στο εργαστήριο BSL-3E και στους αποθηκευτικούς καταψύκτες των ιών θα γινόταν μόνο μ’ ένα βιομετρικό του αποτύπωμα και με σκανάρισμα της ίριδας των ματιών του. Ζητήθηκε από τον δρ. Τουμπέι να παίρνει προληπτικά την ημερήσια δόση του αντιικού σκευάσματος oseltamivir, ως μία επιπλέον προφύλαξη για να μην μολυνθεί. Σε περίπτωση που συνέβαινε αυτό ενημερώθηκε ότι θα έμπαινε σε καραντίνα χωρίς καμία επαφή με τον έξω κόσμο. Κατανόησε και δέχθηκε αυτήν την ευθύνη και τις συνέπειές της».

Σε μερικές εβδομάδες ο Τουμπέι επανέφερε στη ζωή τον ιό της γρίπης του 1918. Ενημέρωσε τους συναδέλφους του με τη φράση του Νηλ Άρμστρονγκ όταν πάτησε το πόδι του στη σελήνη. «Αυτό είναι ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγάντιο άλμα για την ανθρωπότητα». Πολύ σύντομα διαπιστώθηκε γιατί ο φονικός αυτός ιός είχε σκοτώσει δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους και γιατί ήταν 100 φορές πιο φονικός συγκριτικά με άλλους ιούς. Σε πειράματα που έγιναν στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι «ο πλήρως ανακατασκευασμένος ιός του 1918 ήταν εντυπωσιακός όσον αφορά την ικανότητά του να αντιγράφει γρήγορα, δηλαδή να δημιουργεί αντίγραφα του εαυτού του και να εξαπλώνει  τη μόλυνση στους πνεύμονες ποντικών. Για παράδειγμα, τέσσερις ημέρες μετά τη μόλυνση, η ποσότητα του ιού του 1918 που βρέθηκε στον πνευμονικό ιστό μολυσμένων ποντικών ήταν 39.000 φορές υψηλότερη από αυτήν που παρήγαγε ένας από τους συγκριτικούς ανασυνδυασμένους ιούς γρίπης».

Και εδώ μπαίνει ένα ερώτημα: Γιατί θα έπρεπε να επαναφέρουν στη ζωή ένα τέτοιο «δολοφόνο» για να διαπιστώσουν αυτό που ήταν γνωστό από το 1918; Ότι δηλαδή ο ιός ήταν εξαιρετικά μολυσματικός και προκαλούσε ταχεία και σοβαρή πνευμονική βλάβη. «Το 1918, τα θύματα του πανδημικού ιού παρουσίασαν πνεύμονες γεμάτους με υγρά, καθώς και σοβαρή πνευμονία και φλεγμονή των πνευμονικών ιστών. Μέσα σε τέσσερις ημέρες μετά τη μόλυνση, τα ποντίκια που είχαν μολυνθεί με τον ιό του 1918 παρουσίασαν παρόμοιες πνευμονικές επιπλοκές, υποδηλώνοντας ότι αυτή ήταν μια μοναδική πτυχή της σοβαρότητας του ιού του 1918».

Όταν, λοιπόν, ο Τουμπέι και μία ομάδα επιστημόνων έκαναν την παρουσίαση του επιτεύγματος, τον Οκτώβριο του 2005, ήταν φυσικό να δεχθούν εκτός από τα εθιμοτυπικά συγχαρητήρια και μία δριμεία κριτική. Μάλιστα, σε άρθρο στο The New York Times Magazine έγινε λόγος για Jurassic Park σε μικροβιακή κλίμακα!

«Τον Οκτώβριο, μια ομάδα επιστημόνων, μεταξύ αυτών ο Tumpey, ανακοίνωσε ότι είχαν αναδημιουργήσει τον εξαφανισμένο οργανισμό από τον γενετικό του κώδικα - ουσιαστικά το σενάριο που διαδραματίστηκε στην ταινία "Jurassic Park", αν και σε μικροβιακή κλίμακα. Στην ταινία, η επαναφορά των δεινοσαύρων στη ζωή χάριν της αυταρέσκειας των επιστημόνων οδηγεί σε χάος και θάνατο. Ο Tumpey και οι συνάδελφοί του λένε ότι ελπίζουν πως το αναστημένο μικρόβιο τους θα βοηθήσει στην πρόληψη και όχι στην πρόκληση μιας καταστροφής. Θέλουν να μάθουν τι έκανε τη γρίπη του 1918, η οποία ξεκίνησε ως ιός που προέρχεται από άγρια ​​πτηνά, να μεταλλαχθεί σε μια μορφή που θα μπορούσε να περάσει εύκολα από τον ένα άνθρωπο στον άλλο. Το ερώτημα αυτό ταλάνιζε το μυαλό των εμπειρογνωμόνων της γρίπης από το 1997 - από την πρώτη θανατηφόρα περίπτωση στο Χονγκ Κονγκ της γρίπης των πτηνών που έκτοτε σκότωσε περισσότερα άτομα στην Ασία. Μέχρι στιγμής, όλα τα θύματά του πιθανότατα μολύνθηκαν από το χειρισμό πουλερικών και όχι από άλλους ανθρώπους. Πόσο κοντά είναι να διασχίσετε την ίδια θανατηφόρα γραμμή που έκανε ο ιός του 1918; Τι μπορεί να μάθει κανείς από τον ιό που προκάλεσε τη μεγάλη πανδημία που πιθανόν να μας βοηθήσει να αποτρέψουμε μία άλλη;

Οι κίνδυνοι που ενέχονται στην προσπάθεια απάντησης τέτοιων ερωτήσεων είναι δύσκολο να υπολογιστούν, επειδή το πείραμα δεν έχει προηγούμενο. Στην ουσία, ο Tumpey και οι συνάδελφοί του έφεραν έναν serial Killer πίσω από τον τάφο, ώστε να μπορεί να καταθέσει εναντίον ενός άλλου (μελλοντικού). Πόσο επικίνδυνος είναι ο ιός του 1918 για τον σημερινό πληθυσμό; Ο γενετικός κώδικάς του βρίσκεται πλέον σε δημόσιες βάσεις δεδομένων, όπου άλλοι ερευνητές μπορούν να τον κατεβάσουν για να πραγματοποιήσουν πειράματα. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν και το Εθνικό Εργαστήριο Μικροβιολογίας στον Καναδά έχουν ήδη συνεργαστεί για την ανακατασκευή του ιού από τη διαθέσιμη στο κοινό αλληλουχία. Πόσο εύκολο θα ήταν για έναν βιοτρομοκράτη να εκμεταλλευτεί τις ίδιες πληροφορίες για κακοποιούς σκοπούς; "Δώστε μου 100.000 $ και δύο μήνες και μπορώ να τον αναδημιουργήσω εδώ στο εργαστήριό μου", λέει ο Earl Brown, ερευνητής γρίπης που ειδικεύεται στην εξέλιξη της μολυσματικότητας στο Πανεπιστήμιο της Οττάβα. "Δεν θα μπορούσες να το πεις αυτό από το πραγματικό πράγμα που ήταν πριν από εκατό χρόνια. Θα σκοτώσει με τον ίδιο ρυθμό όπως το 1918; Πιθανώς. Αλλά πραγματικά δεν θέλετε να το μάθετε αυτό. Δεν θέλετε να δώσετε σ’ αυτό το πράγμα μία δεύτερη ευκαιρία "».

ΜΙΑ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΑΠΕΙΛΗ

Έτσι, λοιπόν, μέσα στην πρωτόγνωρη κατάσταση που βιώνουμε στις μέρες μας δισεκατομμύρια άνθρωποι  με τον κορονοϊό, οι Αμερικανοί κατηγορούν την Κίνα ότι στο εργαστήριο της Ουχάν γίνονταν πειράματα με ιούς και ότι «η χαλαρότητα στην τήρηση των κανονισμών ασφαλείας οδήγησε στο να μολυνθεί κάποιος και ο ιός να εμφανιστεί στην αγορά τροφίμων και να αρχίσει να διασπείρεται». Η κατηγορία δεν ήταν άμεση, υπό την έννοια ότι ο ιός δεν δημιουργήθηκε για να χρησιμοποιηθεί ως βιολογικό όπλο, αλλά απλά ότι «ξέφυγε» από το εργαστήριο.

Στις αιτιάσεις του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας απάντησε, μάλλον σε ήπιους τόνους, ότι οι αξιωματούχοι του Π.Ο.Υ. έχουν επισημάνει πως δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ο νέος κορονοϊός δημιουργήθηκε σε εργαστήριο. Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει τίποτα, ούτε δίνει απάντηση στο ερώτημα: Αν ο κορονοϊός προέκυψε στη φύση, με ποιόν τρόπο έγινε αυτό; Αν και δεν πρόκειται να δοθεί απάντηση, όπως και με την περίπτωση του 1918, στην Κίνα έχουν κάθε λόγο να ασχολούνται με τους ιούς.

«Από το 1918, ο κόσμος έχει βιώσει τρεις επιπλέον πανδημίες, το 1957, το 1968, και πιο πρόσφατα το 2009.  Αυτές οι επακόλουθες πανδημίες ήταν λιγότερο σοβαρές και προκάλεσαν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από την πανδημία του 1918. Η πανδημία H2N2 του 1957 και η πανδημία H3N2 του 1968 η καθεμία είχε ως αποτέλεσμα περίπου 1 εκατομμύριο θανάτους σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ η πανδημία H1N1 του 2009 είχε ως αποτέλεσμα λιγότερους από 0,3 εκατομμύρια θανάτους κατά το πρώτο έτος. Αυτό ίσως εγείρει το ερώτημα εάν μία πανδημία, της τάξης μεγέθους του 1918, θα μπορούσε να συμβεί στη σύγχρονη εποχή. Πολλοί ειδικοί το πιστεύουν. Ένας ιός ειδικότερα έχει συγκεντρώσει διεθνή προσοχή και ανησυχία: ο ιός της γρίπης των πτηνών Α (H7N9) από την Κίνα. Ο ιός H7N9 έχει μέχρι στιγμής προκαλέσει 1.568.000 κρούσματα στην Κίνα με ποσοστό θνησιμότητας περίπου 39% από το 2013. Ωστόσο, δεν έχει αποκτήσει την ικανότητα να εξαπλώνεται γρήγορα και αποτελεσματικά μεταξύ ανθρώπων. Εάν συνέβαινε, οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πανδημία με σοβαρότητα παρόμοια με την πανδημία του 1918. Μέχρι στιγμής, έχει δείξει περιορισμένη ικανότητα εξάπλωσης μεταξύ των ανθρώπων. Οι περισσότερες ανθρώπινες λοιμώξεις που σχετίζονται με αυτόν τον ιό οφείλονται στην έκθεση σε πουλιά».

«ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ» ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ

Αυτό που εκπλήσσει με τον κορονοϊό είναι ότι πιάστηκαν απροετοίμαστες οι αναπτυγμένες χώρες της Δύσης, στις οποίες υποτίθεται ότι υπάρχουν τα διαπιστευμένα εργαστήρια με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για την παρακολούθηση τέτοιων πανδημιών. Επιπροσθέτως, το γεγονός ότι οι περισσότεροι θάνατοι έχουν σημειωθεί στις αναπτυγμένες χώρες του ευρωπαϊκού νότου (Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία), οι οποίες αποτελούν ένα κρίσιμο τμήμα της ευρωπαϊκής οικονομίας και της δημοσιονομικής πειθαρχίας της Ε.Ε., αποτελεί από μόνο του αιτία προβληματισμού. Αυτό δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί διότι οι προειδοποιήσεις ήταν πολλές και από πολλές πλευρές.

Τον Δεκέμβριο του 2015 δημοσιεύθηκε στο Nature Medicine μία αποκαλυπτική μελέτη ομάδας επιστημόνων, από χώρες όπως οι Η.Π.Α. Κίνα κλπ, με τίτλο “A SARS-like cluster of circulating bat coronaviruses shows potential for human emergence”, δηλαδή «Ένα τύπου SARS σύμπλεγμα κυκλοφορούντων κορονοϊών νυχτερίδας δείχνει εν δυνάμει εμφάνιση στους ανθρώπους». Η λέξη emergence που χρησιμοποιείται υποδηλώνει τη διαδικασία του να συμβεί αυτό ή να γίνει σοβαρό και διακεκριμένο. Το κείμενο είναι πολυσέλιδο, άκρως επιστημονικό, και εξηγεί με ποιο τρόπο οι επιστήμονες κατόρθωσαν να δημιουργήσουν έναν χιμαιρικό ιό, ο οποίος ήταν σε θέση να μολύνει τα πνευμονικά κύτταρα του ανθρώπου. Επειδή έχουν δημοσιευθεί προσφάτως κάποιες «καθησυχαστικές» ερμηνείες αυτής της δημοσίευσης, και έχει επίσης συνδεθεί με «θεωρίες συνωμοσίας», παραθέτουμε την εισαγωγή των επιστημόνων απευθείας από την αρχική δημοσίευση.

«Η εμφάνιση σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου coronavirus (SARS-CoV) και αναπνευστικού συνδρόμου Μέσης Ανατολής (MERS) -CoV υπογραμμίζει την απειλή των διασταυρούμενων ειδών συμβάντων μετάδοσης που οδηγούν σε εστίες (εξάρσεις) στους ανθρώπους. Εδώ εμείς εξετάζουμε το ενδεχόμενο ασθένειας από έναν ιό τύπου SARS, τον SHC014-CoV, ο οποίος  κυκλοφορεί επί του παρόντος σε κινέζικο πληθυσμών νυχτερίδων του είδους πετάλου αλόγου. (σ.σ.: Έχουν χαρακτηριστικές μύτες σε σχήμα πετάλου (horseshoe) και η επιστημονική τους ονομασία είναι η ρινολόφος του Blasius (Rhinolophus blasii). 

Με τη χρήση του συστήματος αντίστροφης γενετικής SARS-CoV,  δημιουργήσαμε και χαρακτηρίσαμε έναν χιμαιρικό ιό, που εκφράζει την ακίδα του κορονοϊού νυχτερίδας SHC014, σε ένα ποντίκι με τροποποιημένο SARS-CoV στη ραχοκοκαλιά. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ομάδα ιών 2b κωδικοποιώντας την ακίδα SHC014 σε ραχοκοκαλιά μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά πολλαπλά ορθόλογα του υποδοχέα SARS του ανθρώπινου ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης II (ACE2), να αντιγράψει αποτελεσματικά στα πρωτογενή ανθρώπινα κύτταρα αεραγωγών και να επιτύχει in vitro (στο εργαστήριο) τίτλους ισοδύναμους με επιδημικά στελέχη του SARS-CoV. (σ.σ.: Ορθόλογα γονίδια είναι τα αντίστοιχα γονίδια σε διαφορετικά είδη (π.χ. α-σφαιρίνη σε άνθρωπο, χιμπαντζή κλπ.) 

Επιπροσθέτως, in vivo (στη φύση) πειράματα δείχνουν αντιγραφή του χιμαιρικού ιού στον πνεύμονα ποντικού με αξιοσημείωτη παθογένεση. Αξιολόγηση των διαθέσιμων τρόπων με βάση το SARS - ανοσοθεραπευτικά και προφυλακτικά - αποκάλυψαν χαμηλή αποτελεσματικότητα. Και τα δύο μονοκλωνικά αντισώματα και οι προσεγγίσεις εμβολίων απέτυχαν να εξουδετερώσουν και να προστατέψουν από μόλυνση με CoVs χρησιμοποιώντας τη νέα ακίδα πρωτεΐνης. 

Στη βάση αυτών των ευρημάτων, συνθετικά αναπαράγαμε ένα μολυσματικό πλήρους μήκους ανασυνδυασμένο ιό SHC014 και αποδεικνύεται ισχυρή ιική αντιγραφή τόσο in vitro όσο και in vivo. Η εργασία μας υποδεικνύει έναν πιθανό κίνδυνο επανεμφάνισης του SARS-CoV από ιούς που αυτήν τη στιγμή κυκλοφορούν σε πληθυσμούς νυχτερίδων. Η εμφάνιση του SARS-CoV προαναγγέλλει μια νέα εποχή στα διασταυρούμενα είδη μετάδοσης σοβαρών αναπνευστικών ασθενειών με παγκοσμιοποίηση που οδηγεί σε ταχεία εξάπλωση σε όλο τον κόσμο και με τεράστιο οικονομικό αντίκτυπο. 

Διάφορα στελέχη - συμπεριλαμβανομένων των στελεχών γρίπης τύπου Α  H5N1, H1N1 και H7N9 και MERS-CoV - έχουν προκύψει από ζωικούς πληθυσμούς, προκαλώντας σημαντικές ασθένειες, θνησιμότητα και οικονομική ανέχεια για τις πληγείσες περιοχές. Αν και τα μέτρα για τη δημόσια υγεία ήταν σε θέση να σταματήσουν το ξέσπασμα του SARS-CoV, πρόσφατες μεταγονιδιωματικές μελέτες έχουν ταυτοποιήσει αλληλουχίες στενά σχετιζόμενων ιών SARS, που κυκλοφορούν σε πληθυσμούς κινέζικων νυχτερίδων τύπου πετάλου αλόγου, που μπορεί να αποτελούν μελλοντική απειλή».

Για όλα τα παραπάνω, και για άλλα πολλά, η istorikimnimi θεωρεί εξ ίσου επικίνδυνους τόσο αυτούς που υιοθετούν άκριτα «θεωρίες και ερμηνείες», όσο κι αυτούς τους αφελείς που απορρίπτουν με την ίδια ευκολία – και με τον ναρκισσισμό του υπερέξυπνου – κάθε πιθανή εναλλακτική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων.  

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ

-         Douglas Jordan με τη συνδρομή του Dr. Terrence Tumpey και της Barbara Jester, The Deadliest Flu: The Complete Story of the Discovery and Reconstruction of the 1918 Pandemic Virus. Μακροσκελέστατο επιστημονικό άρθρο στην επίσημη ιστοσελίδα του CDC (Centers for Disease Control and Prevention), https://www.cdc.gov/. Το CDC στην Ατλάντα των Η.Π.Α. είναι ένα από τα έξι παγκοσμίως συνεργαζόμενα κέντρα έρευνας και αναφοράς για τη γρίπη του Π.Ο.Υ. (τα υπόλοιπα βρίσκονται στην Αυστραλία, την Κίνα, την Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο).

-         Jamie Shreeve, Why Revive a Deadly Flu Virus?, The New York Times Magazine, Jan. 29, 2006.

-         Vineet D. Menachery, Boyd L. Yount Jr, Kari Debbink etc., A SARS-like cluster of circulating bat coronaviruses shows potential for human emergence, Letters, Nature Medicine, volume 21, Number 12, December 2015.