ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟΥ. ΤΟΜΕΑΣ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ. ΟΒΕΡ...

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

«Δεν σας τη χαρίζουμε την Ευρώπη», δήλωσε ορθά κοφτά ο Μανώλης Γλέζος στο Ευρωκοινοβούλιο και την ίδια στιγμή ο European Stability Mechanism (ESM) παρελάμβανε το επίσημο αίτημα της κυβέρνησης για δάνειο- μαμούθ. Δηλαδή, δεν σας τη χαρίζουμε τζάμπα. Όλη δική σας, με 82 δις πρόγραμμα - μνημόνιο και 12 (άντε 7) δις πρόγραμμα – γέφυρα, παλιοχουντικοί!

Ήταν ηλίου φαεινότερο ότι ο «αριστερός» Αλέξης Τσίπρας θα ολοκλήρωνε τη «δουλειά», που ξεκίνησε ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς(!) Γεώργιος Α. Παπανδρέου το 2010. Για χάρη του Alexis ξενυχτούσαν επί 5 μήνες οι «πραξικοπηματίες» Μέρκελ, Ολάν, Γιούνγκερ, Τουσκ, ο Γερούν και 18 υπουργοί Οικονομικών, υπό την υψηλή εποπτεία του «συστήματος» FED. Ο Γιάννης Δραγασάκης ευχαρίστησε τις ΗΠΑ και τον πρόεδρο Ομπάμα από τη συχνότητα «Στο Κόκκινο»!

Μετά την εν ψυχρώ αποκαθήλωση του Κώστα Καραμανλή από τους Αμερικανούς, την περίοδο 2005-2009, «κάηκε» όλη η πολιτική ελίτ της χώρας. Το «σύστημα» FED κονιορτοποίησε τον «δεξιό» Καραμανλή, διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις, και επανέφερε την …τάξη με τον «σοσιαλιστή» Παπανδρέου και τον «αριστερό» Τσίπρα! Πολιτική υψηλής διαβάθμισης (στους υπολογιστές αντιστοιχεί στο κουμπί εντολής «για προχωρημένους»).

Όλο αυτό το διάστημα η «ριζοσπαστική» Αριστερά ήταν υπό τη σκέπη του «συστήματος» FED, που πίεσε για λύση επικαλούμενη γεωπολιτικούς λόγους.  Ο κλασσικός τρόπος χειραγώγησης των προτεκτοράτων. Καταστρέφεις μία χώρα και μετά προσποιείσαι ότι τη σώνεις! Το πολυσέλιδο πόρισμα του ανακριτή για το σχέδιο «Πυθία 1» αποσταθεροποίησης της χώρας από ξένους πράκτορες και εξόντωσης του Κώστα Καραμανλή, την έξοδο από το ευρώ (λεφτά υπάρχουν) και την εισαγωγή της «ασημένιας δραχμής», το έφαγε το μαύρο σκοτάδι. Ήταν σαν να δόθηκε στη δημοσιότητα δελτίο καιρού της ΕΜΥ: «Η καλοκαιρία θα συνεχιστεί όλο το 24ωρο».

Ο Αλέξης Τσίπρας λοιπόν, αντί να σκίσει τα μνημόνια, φόρτωνε το 3^ο  «αριστερό» μνημόνιο με μέτρα, και έχτιζε προφίλ επί 5 μήνες στην Ευρώπη. Αφελείς όσοι πιστεύουν ότι ο Βαρουφάκης έπεσε από τον ουρανό. Θα είχαμε γλυτώσει πολλά δις ευρώ αν η ΣΥΡΙΖΟΑΝΕΛική κυβέρνηση έπιανε την άκρη του νήματος από το e-mail Χαρδούβελη και τελείωνε τη διαπραγμάτευση εν τη γενέσει της. Όμως κάτι τέτοιο δεν περιελάμβανε επαφές υψηλού επιπέδου, πενταμερείς, τετραμερείς διασκέψεις, δημοσιότητα στο διεθνή Τύπο. «Το e-mail Χαρδούβελη ήταν ρεσιτάλ υποταγής σε υφεσιακά μέτρα που καταργούνται» δήλωνε ο Νέρων Βαρουφάκης - Κομφούκιος στον Νίκο Χατζηνικολάου στις 25 Φεβρουαρίου. Στις αρχές Μαϊου ο Ευάγγελος Βενιζέλος ήταν προφητικός: «Το e-mail Χαρδούβελη είναι μία παιδική εκδρομή μπροστά σε αυτά που θα φέρει η κυβέρνηση».

Ποτέ άλλοτε η χώρα δεν βρέθηκε σε τέτοια απόλυτη αδυναμία, να εξαρτάται ολοκληρωτικά από τις προθέσεις του «συστήματος». Κι όμως, ο κ. Τσίπρας θεωρείται – και δημοσκοπικά - απόλυτος κυρίαρχος στην εσωτερική σκηνή, αν και ο «Τσε και Λούλα μαζί» έχει πλέον αλά καρτ πλειοψηφία στη Βουλή. Συνεχίζουν …ενωμένοι με 32 «όχι» και 6 «παρών». Πρώτη φορά Αριστερά, αλλά καλά που ψηφίζει και η Δεξιά!

«Η στρατηγική σύγκρουσης του Έλληνα πρωθυπουργού τον οδήγησε σε πολιτική αυτοκτονία. H συμφωνία, που προσφέρθηκε στη χώρα του, τον μετατρέπει σε διοικητή ενός προτεκτοράτου της Ευρωζώνης», έγγραψε ο Jose Ignacio Torreblanca, σε άρθρο του με τίτλο «El fracaso de Tsipras» στην El Pais. Ήταν πράγματι μία μεγαλειώδης ιδεολογική - πολιτική αποτυχία του κ. Τσίπρα. Θα διαφωνήσουμε στο αν ήταν πολιτική αυτοκτονία.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς δήλωσε σε εκπομπή του 1^ου καναλιού της γερμανικής τηλεόρασης: «Αυτό που πήρε ο Αλέξης Τσίπρας από τις Βρυξέλλες είναι χειρότερο από αυτό που θα μπορούσε να είχε πάρει πριν από δύο εβδομάδες, αν είχε δεχθεί την πρόταση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν – Κλοντ Γιούνκερ. Αλλά σίγουρα δεν υπήρξε πιο ισχυρός πρωθυπουργός στην ιστορία της Ελλάδας, εδώ και δεκαετίες από τον κ. Τσίπρα σε ό,τι αφορά τη στήριξη στο εσωτερικό. Αν υπάρχει κάποιος που είναι σε θέση να επιβάλλει τις μεταρρυθμίσεις, τότε είναι εκείνος». Πες το χρυσόστομε!

ΜΕΡΚΕΛΙΣΤΕΣ, ΓΚΕΜΠΕΛΙΣΤΕΣ. ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Εάν νομίζεις ότι η πολιτική είναι αυτό που δείχνει, τότε:

1.     Αν είσαι πολιτικός, ν’ αλλάξεις επάγγελμα. Δεν κάνεις γι’ αυτή τη δουλειά.

2.     Αν είσαι ψηφοφόρος, μην πας να ψηφίσεις. Θα κάνεις κακό σε όλους μας.

Αποδείχθηκε άκρως πετυχημένη η τακτική της κοσμοκράτειρας Βρετανίας να στέλνει τα θωρηκτά και τα αντιτορπιλικά της να επιβάλλουν την πολιτική της στο ελληνικό προτεκτοράτο, δια του ναυτικού αποκλεισμού, κατηγορώντας το για «φιλογερμανισμό». Η σύγχρονη εκδοχή αυτής της προβοκατόρικης κατηγορίας είναι το τσιτάτο του Αλέξη Τσίπρα «εσείς δεν είστε ευρωπαϊστές, είστε μερκελιστές», προς τους επικεφαλείς της τρικομματικής το 2012, που οριοθέτησε την αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Της εκλογικής νίκης προηγήθηκαν και άλλες παλαιοκομμουνιστικές ατάκες: «Να τελειώνουν οι κυβερνήσεις των Κανών, να τελειώνουν οι πρωθυπουργοί της νέας Φρειδερικής, οι μερκελιστές πρωθυπουργοί Μπαρόζο» κλπ. Όταν επισκέφθηκε η Μέρκελ την Ελλάδα, ο «Τσε και Λούλα μαζί» απεφάνθη: «Η Μέρκελ έρχεται να στηρίξει τους μερκελιστές της»! Αλλά η υπόθεση άπτεται του «φιλογερμανισμού» και δια άλλης οδού. Με τη γιγάντωση του φιλοναζί Μιχαλολιάκου, έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και στους πολίτες το ενοχικό σύνδρομο ότι, στα καλά καθούμενα, έγιναν αντισημίτες και ρατσιστο-σεξιστές! Οι δε Χρυσαυγίτες εντρυφούν, πλέον, στις λεπτομέρειες του Κανονισμού της Βουλής και στα κηρύγματα Αγάπης του αποστόλου Παύλου!

Εν αρχή ην ο λόγος. Η νεοδημαγωγική αντίληψη της πολιτικής από τον σημερινό πρωθυπουργό υπήρξε εμφανής στην εκφορά του λόγου. Η ψευδο-επαναστατική ρητορική αποτελεί όχημα ανέλιξης, που ξεμένει γρήγορα από βενζίνη. Ο Αλέξης επεδίωξε συχνές συναντήσεις με τη «νέα Φρειδερίκη» σε βαθμό στερητικού συνδρόμου, (για να αισθάνεται ισοϋψής, ως άλλος Ελευθέριος Βενιζέλος, με τους Ευρωπαίους ηγέτες). Ούτε ο Πούτιν μπόρεσε να ξεφύγει από τη μέγκενη της - δια των βαρύγδουπων δηλώσεων - αυτοπροβολής του Alexis. Πάντως, το βλέμμα του Πούτιν έχει …κάτι τις, όταν τον βλέπει! Ίσως ζηλεύει γιατί ο Alexis με μία του δήλωση μπορεί να προκαλέσει περισσότερη ζημιά στον καπιταλισμό, απ’ όση ο Πούτιν με διηπειρωτικούς πυραύλους και πυρηνικές κεφαλές φέροντες.

Η εκδοχή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, δια του Βαρουφάκη, «σκότωσε» την Πηνελόπη, αντί για τους μνηστήρες, κερδίζει συνεχώς έδαφος κατά την αέναη διαπραγμάτευση με τους εταίρους. Ο ΣΥΡΙΖΑ νομιμοποίησε σε «θεσμούς» τους πάλαι ποτέ «οικονομικούς δολοφόνους», «τροϊκανούς», «τοκογλύφους» κ.ο.κ. Σε ανταπόδοση οι «θεσμοί» επιτρέπουν στον νέο Άτλαντα να «κουβαλά στις πλάτες του την αξιοπρέπεια ενός λαού, αλλά και την ελπίδα των λαών της Ευρώπης»! Η Κουμουνδούρου, ο ομφαλός της γης. Κάτι σαν τους Δελφούς…

Οι αφίσες της ΟΑΚΚΕ, που γεμίζουν την Αριστοτέλους συχνά - πυκνά, μετά τη συμφωνία της 20^ης Φεβρουαρίου, με τίτλους όπως «Οι Γκέμπελς του ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζουν καταστροφή» και «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Πούτιν στραγγαλίζει τη χώρα, ενώ κάνει πως τη σώνει», μπορεί να είναι ύποπτες προθέσεων και περιεχομένου αλλά επανέφεραν στο προσκήνιο αναπάντητα ερωτήματα, για τους υπεύθυνους του μακροχρόνιου ενορχηστρωμένου σαμποτάζ κατά της ελληνικής οικονομίας. 

Επαναστατικές - «μπολσεβίκικες» - συνθήκες δημιουργούνται με την εμπλοκή του γενικού πληθυσμού στη μιζέρια και υπό τη συνεχή απειλή νέων «Δεκεμβριανών». Το κόλπο είναι παλιό. Επικεφαλείς είναι πάντοτε κομισάριοι που ευδοκιμούν μόνο σε καπιταλιστικό περιβάλλον και οι οποίοι σε κομμουνιστικές συνθήκες αυτοκαταστρέφονται, σαν την κασέτα των «Επικίνδυνων αποστολών». Αν δεν επαρκούν οι ντόπιοι για το σκηνικό, φέρνουμε κι απέξω. Ανεργία, φτωχοποίηση, αυτοκτονίες. Το όποιο σχέδιο εφαρμόστηκε παρέχοντας ελευθερία ασυδοσίας προς όλες τις κατευθύνσεις. Τώρα φιλιούνται σταυρωτά και δήθεν ψάχνουν να βρουν αν έπρεπε να προηγηθεί των μνημονίων η αναδιάρθρωση του χρέους. Αν έκανε η κότα το αυγό ή το αυγό την κότα. Πιάσε τ΄ αυγό και κούρευ’ το!

Η ΜΗΤΡΑ ΤΟΥ ΕΠΟΝΕΙΔΙΣΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Για ποιο χρέος μιλάμε; Το πόρισμα της Επιτροπής της Βουλής αναφέρεται στο χρέος «που προκάλεσαν οι ρυθμίσεις που επέβαλε η Τρόικα» και που «παραβιάζει ευθέως τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων της Ελλάδας. Ως εκ τούτου η Ελλάδα δεν πρέπει να πληρώσει αυτό το χρέος διότι είναι παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο». Γιατί είναι επονείδιστο; Διότι αποτελεί προϊόν δόλιας μεθόδευσης και διότι από όλα τα δανειακά κεφάλαια της δήθεν διάσωσης, στην κάλυψη των τρεχουσών δημοσίων δαπανών κατευθύνθηκε λιγότερο από το 10% των κεφαλαίων. Το επονείδιστο χρέος είναι το χρέος των μνημονίων, το χρέος που προέκυψε από το παραφουσκωμένο έλλειμμα του 2009. Ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Νίκος Λογοθέτης τόνισε ότι μπορεί να εκπλαγούμε εάν κάποια στιγμή υπολογιστεί το πραγματικό έλλειμμα του 2009. Μπορεί να είναι και το δεύτερο μικρότερο έλλειμμα, μετά τη Γερμανία, στην Ευρωζώνη!

Όλη η αλήθεια εμπεριέχεται στο μακροσκελές και τεκμηριωμένο άρθρο των πρώην στελεχών της ΕΛΣΤΑΤ Ζωής Γεωργαντά και Νίκου Λογοθέτη, και στις καταθέσεις των μαρτύρων στην Επιτροπή Αληθείας για το Δημόσιο Χρέος και στην Εξεταστική Επιτροπή για τα Μνημόνια. Σύμφωνα με το άρθρο των πρώην στελεχών της ΕΛΣΤΑΤ, η συνολική ζημιά του Ελληνικού Δημοσίου λόγω της ψευδούς πιστοποίησης, όχι μόνο του ελλείμματος αλλά και του χρέους του 2009, ξεπερνά με τους συντηρητικότερους υπολογισμούς τα 210 δις ευρώ για τα έτη από το 2011 έως και το τέλος του 2014, ποσό που αντιπροσωπεύει το 117% του σημερινού ΑΕΠ! Ο υπολογισμός έγινε χωρίς να ληφθούν υπόψη επακόλουθοι παράγοντες, όπως η ζημία από τον βραχυχρόνιο δανεισμό, από την αύξηση των ασφαλίστρων κινδύνου, από το κούρεμα των ομολόγων, από διαφυγόντα κέρδη επενδύσεων των κουρεμένων αποθεματικών κ.ο.κ.

Εξ’ ου και η λυσσώδης προσπάθεια της κυβέρνησης ΓΑΠ να μας πείσει ότι στα μνημόνια οδηγηθήκαμε από το έλλειμμα του 2009. Πράγματι, αλλά από το φουσκωμένο! «Η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, υπερτονίζοντας τη σημασία των δημοσίων ελλειμμάτων και του δημοσίου χρέους, βοήθησε το 2009 να παρασταθεί η εξελισσόμενη τραπεζική κρίση σαν κρίση χρέους». Τον Απρίλιο του 2010 ανακοίνωσαν έλλειμμα 13,6% και τον Νοέμβριο του 2010, ένα μήνα μετά την ανακοίνωση των ελλειμμάτων όλων των άλλων κρατών – μελών, ανακοίνωσαν έλλειμμα 15,8%!

Με το παραφουσκωμένο έλλειμμα του 2009 όχι μόνο δικαιολόγησαν την επαίσχυντη «σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης» και το 1^ο μνημόνιο, αλλά προετοίμασαν το έδαφος και για το 2^ο μνημόνιο. Με την υπογραφή της τότε κυβέρνησης, η Ελλάδα παραιτήθηκε «αμετάκλητα και άνευ όρων» από κάθε ασυλία που της παρέχει η εθνική της κυριαρχία και οδηγήθηκε «στα τάρταρα της κοινωνικο-οικονομικής απαξίωσης και συμφοράς»! Οι μάρτυρες παρουσίασαν με αναλυτικό τρόπο στην Επιτροπή όλες τις αλχημείες για τη διόγκωση του ελλείμματος, στο τελευταίο τρίμηνο του 2009, αλλά και τη συνωμοσία του 2010 «ενάντια στην αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους προκειμένου να προστατεύσουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» κυρίως της Γερμανίας και της Γαλλίας.

Γεωργαντά και Λογοθέτης καταγγέλλουν μάλιστα παρεμβάσεις επί παρεμβάσεων στο έργο της Δικαιοσύνης, μετά την ποινική δικογραφία του εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος κ. Γ. Ζ. Πεπόνη, καθώς και προσπάθειες «κουκουλώματος από τη συντροφιά του Σκοτεινού Άρχοντα με κάτι ακατανόητα βουλεύματα επί βουλευμάτων και αόρατες δικογραφίες»! Όταν ρωτήθηκε ο κ. Λογοθέτης ποιος είναι ο «σκοτεινός άρχοντας», απάντησε ότι, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, είναι ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε!

Αλλά και ο Νίκος Στρόμπλος, πρώην διευθυντής Εθνικών Λογαριασμών της ΕΛΣΤΑΤ «χαρακτήρισε δραματική την 21^η Οκτωβρίου του 2009, ημέρα που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να στείλει νέα δεδομένα για το έλλειμμα (το ανέβασε στο 12%), ενώ δεν υπήρχε τότε λόγος να το κάνει»! Ο κ. Στρόμπλος αναρωτήθηκε: «Γιατί να τρέξει τόσο γρήγορα μία κυβέρνηση να αναθεωρήσει τα στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος και να δημιουργήσει πρόβλημα αξιοπιστίας»;

185 ΧΡΟΝΙΑ ΦΑΥΛΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΚΛΕΠΤΟΚΡΑΤΙΑΣ

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Μπορεί ο ομότιμος καθηγητής του συνταγματικού δικαίου Γεώργιος Κασιμάτης να νόμιζε, όπως είπε, ότι κάτι έπαθε το μυαλό του, όταν διάβασε για πρώτη φορά τους όρους της «σύμβασης δανειακής διευκόλυνσης» του 2010, εμάς όμως ουδόλως μας εξέπληξε η προαναγγελθείσα, άλλωστε, εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, του εθνικού μας πλούτου και της εθνικής οικονομίας στην Υπέρτατη Εξουσία των δυνάμεων του Χρήματος, που ελέγχει την Τρόικα, το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όπως τόνισε ο έγκριτος συνταγματολόγος και στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής, τέτοιο ανοσιούργημα δεν έχει υπογραφεί από κανένα άλλο κράτος στην παγκόσμια ιστορία, ούτε υπάρχει κάτι σχετικό στην παγκόσμια βιβλιογραφία δανειακών συμβάσεων. Με την υπογραφή, της τότε κυβέρνησης, η Ελλάδα παραιτήθηκε «αμετάκλητα και άνευ όρων» από κάθε ασυλία που της παρέχει η εθνική της κυριαρχία!

Η εκχώρηση όμως της εθνικής μας κυριαρχίας καταπίπτει με την απλή επίκληση των αρχών της ισότητας και του όρου της αμοιβαιότητας του Συντάγματος, διότι οι Δυνάμεις του Χρήματος, ναι μεν έχουν την παγκόσμια οικονομική επικυριαρχία, δεν έχουν όμως «εθνική κυριαρχία» να μας δώσουν, βάσει της αμοιβαιότητας. Από το γεγονός της μη κύρωσης από τη Βουλή, της προδοτικής αυτής αρχικής δανειακής σύμβασης «εσχάτης προδοσίας», γεννάται το δικαίωμα της Ελλάδας να προσφύγει στα διεθνή δικαστήρια και σε διεθνείς οργανισμούς, για να καταγγείλει τον στραγγαλισμό της και την de facto υποτέλειά της, που έχουν ως σκοπό την υφαρπαγή του ορυκτού πλούτου και όλων των εθνικών πόρων. Ο κ. Κασιμάτης τόνισε ότι η λεόντεια σύμβαση του 2010 επιτρέπει στους δανειστές να ρυθμίζουν αυτοί και μόνο τις οικονομικές μας σχέσεις με τρίτες χώρες! Από το 2010 καμία ελληνική κυβέρνηση δεν κατήγγειλε τις δανειακές συμβάσεις αν και είναι ασύμβατες με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τις Διεθνείς Συνθήκες.

Όμως γιατί άραγε εμάς δεν μας προκάλεσε καμία εντύπωση η εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας από την κυβέρνηση ΓΑΠ και η «σιωπηρή» αποδοχή της από τις μετέπειτα κυβερνήσεις, υπό την πρόφαση της επαπειλούμενης οικονομικής ασφυξίας της χώρας;

Οι τρεις τόμοι της «Φαυλοκρατίας 1821-1954» του Νίκου Α. Αντωνακέα, δυνατή γροθιά στο στομάχι του φαύλου ελληνικού κατεστημένου, υπερέβαιναν τα εσκαμμένα για να τους αντέξει το «σύστημα» της κομματοκρατίας. Κυκλοφόρησαν στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950 και έκτοτε εξαφανίστηκαν για να επανεκδοθούν το 1994. Ο Αντωνακέας ασχολήθηκε και «με τας ολεθρίας ξενικάς επιρροάς και επεμβάσεις» και έγραψε για πολιτικά πρόσωπα που «απεμπολήσαντα τα Εθνικά ημών συμφέροντα, εγένοντο όργανα των ξένων Δυνάμεων». Επεσήμανε στην τελευταία παράγραφο του προλόγου: «Εάν εν τω έργω μου τούτω, θίγονται πολιτικαί μορφαί, αίτινες, ενομίσθησαν ή και νομίζονται ακόμη παρά τινων, ως μεγάλαι και εξαιρετικαί, τούτο οφείλεται εις την ιερότητα της ιστορικής αληθείας και εις την φιλοδοξίαν μου, όπως, μη διστάσω, ανασύρων τον πέπλον του Ελληνικού δράματος να αποκαλύψω και να παραδώσω εις τους Έλληνας, τους τα φαύλα πράξαντας δημαγωγούς, τους διαταράξαντες την Ελληνικήν Κοινωνίαν, τους εκμεταλλευτάς του Λαού, τους υποτελείς και πράκτορας ξένων Δυνάμεων πολιτικούς ηγέτας, ως και πάντα άλλον, όστις καθ’ οιονδήποτε τρόπον, έβλαψε την Πατρίδα».

Δεν είναι τυχαίο που, την εποχή επανέκδοσης του έργου του Αντωνακέα, ο Δημοσθένης Κούκουνας έπεισε τον θρυλικό σύνδεσμο του Ζέρβα στην Αθήνα επί κατοχής 90χρονο Ηρακλή Ν. Πετιμεζά να επεξεργαστεί το τεράστιο αρχείο του, που κάλυπτε μία περίοδο 70 χρόνων(!). Προέκυψε, λοιπόν, το συγκλονιστικό του πόνημα «Ελληνική υποτέλεια και κλεπτοκρατία 1830-1995». Ποιος διάβασε τον Πετιμεζά και δεν εξοργίστηκε...

«Διεθνή κέντρα εξουσίας, με αντίθετα συμφέροντα, θέλουν μία παρακμιακή Ελλάδα και την εμποδίζουν 165 χρόνια, (1995), να γίνει ελεύθερο, ενωμένο και αξιοσέβαστο Κράτος, πολεμώντας εδώ τους τίμιους και φιλοπάτριδες και επιβάλλοντας σαν εθνική ηγεσία τους κλέφτες και προδότες, του κακού τούτου επιτεινομένου εξ εγγενών ελαττωμάτων, προς τελικό όφελος αρπακτικών γειτόνων…».

Ο Πετιμεζάς πέθανε το 1998 αλλά υπήρξε προφητικός για την τραγωδία της σημερινής χρεοκοπημένης Ελλάδας: «Η επικέντρωση της ενοχής είτε σε 5-6 μεγαλοκατόχους ΜΜΕ («βαρώνους») είτε σε ένα πολιτικό αρχηγό, αποπροσανατολίζουν από τον Μεγάλο Κίνδυνο, που είναι η διαρκής σκλήρυνση της Υποτέλειας, μέσω μίας ολοένα ευρυνόμενης στράτευσης ντόπιων πρακτόρων, πολλών ενσυνειδήτως και άλλων ανεπιγνώστως υπηρετούντων τον ξένον επικυρίαρχο, διότι τόσο οι «βαρώνοι» όσο και οι όποιοι αρχηγοί κομμάτων είναι κι αυτοί προϊόντα και όχι αυτοδύναμοι παράγοντες».

Ο ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ ΩΣ ΑΛΛΟΘΙ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Έχει αποδοθεί στον Georg Wilhelm Friedrich Hegel αλλά μάλλον δεν του ανήκει, τουλάχιστον στην κυριολεκτική του μορφή. Πρόκειται για το σύμπλοκο ιδεαλιστικό σχήμα «θέση – αντίθεση – σύνθεση», σύμφωνα με το οποίο δύο αντίθετα πράγματα (έννοιες, απόψεις, ιδεολογίες, θρησκείες κλπ.) πολεμούν το ένα το άλλο, μέχρι να ενωθούν και να δημιουργήσουν κάτι καινούργιο, ενίοτε εύκολα ελεγχόμενο και διαχειρίσιμο. Πολλές φορές η διαδικασία αυτή ολοκληρώνεται στη μηχανιστική της εκδοχή και δεν περνά στη διαλεκτική και συνάμα ουσιαστική φάση της. Δηλαδή, στην αρχέτυπη Πλατωνική έννοια της διαλεκτικής ως ολοκληρωμένη ενσωμάτωσή της, φύση και θέση, στο καινούργιο «όλον». Πρόκειται για ένα είδος ιδεολογικού format, όπου μπορεί κάποιος να «φορτώσει» τις αντιθέσεις, χωρίς τις αρχικές μονομέρειές τους.

Αυτό, όμως, που μπορούμε να αποδώσουμε στον Hegel είναι η εκδοχή της «άρνησης» και του «μηδενισμού» ως πρόφασης για την ενσωμάτωση του αντικειμένου τους. Κάτι που σημαίνει, ότι η άρνηση δεν αποποιείται ούτε εκμηδενίζει αλλά λειτουργεί με τη διαλεκτική μορφή της ολοκλήρωσης στη νέα κατάσταση, καθώς στο πεδίο αυτό η πάροδος του χρόνου γεννά νέες μορφές πολιτικής και κοινωνικής συμπεριφοράς: Η «επανάσταση» αντικαθίσταται από τις «μεταρρυθμίσεις», η «κόκκινη» γραμμή γίνεται ροζ κ.ο.κ.

Με δεδομένες τις άπειρες υπερβάσεις στην ανάλυση και ερμηνεία του έργου του Hegel, δεν θα μπορούσε σήμερα ούτε ο ίδιος να προσδιορίσει τη συνάφειά τους με αυτά που είχε εκδώσει, γράψει ή πει στις παραδόσεις του. Για παράδειγμα, τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο Γιάνης Βαρουφάκης αναφερόμενος, μεταξύ άλλων και στον Hegel, μπας και συγκινηθεί ο Σόιμπλε και δώσει καμιά προκαταβολή; Διότι ο Γερμανός φιλόσοφος ψέγεται ως υπεύθυνος (τι φταίει ο άνθρωπος;) και για τις αυτοκρατορικού τύπου γερμανικές ιδεοληψίες μετά το 1830, που στηρίχθηκαν στον παραλογισμό και τον αμοραλισμό της απόλυτης εξουσίας, στην ισοπέδωση και όχι στην ενσωμάτωση των αντιθέσεων. Συνεπώς, αν και πέθανε το 1831, ο ιδεαλισμός του Hegel θεωρήθηκε η γενεσιουργός αιτία που οδήγησε τη Γερμανία στον Κάιζερ και στον παραλογισμό του α΄ Π.Π., στον Χίτλερ και στην κόλαση του β΄ Π.Π. και γιατί όχι στην εποχή της Μέρκελ και του Σόιμπλε.

Αν τα παραπάνω έχουν κάποια δόση αληθείας, τότε γιατί κορυφαίοι Μαρξιστές διαμόρφωσαν τον τρόπο σκέψης τους από το έργο του Hegel, (στη διαλεκτική, τη λογική, την ιστορία της φιλοσοφίας), που επηρέασε ακόμη και τους Μαρξ και Ένγκελς; Ίσως γιατί ενστερνίστηκαν τη ρήση του Γερμανού στοχαστή ότι «η πιο πρόσφατη φιλοσοφία είναι το αποτέλεσμα όλων των προηγούμενων φιλοσοφιών και πρέπει συνεπώς να περιέχει τις αρχές όλων τους». Μα, αυτή ακριβώς είναι η πεμπτουσία του σχήματος «θέση – αντίθεση - σύνθεση». Μοιάζει να έχουν βγει όλα από την ίδια μήτρα. Παρ’ όλα αυτά πρόκειται για μία βολική αφαιρετική ανάλυση, που αφήνει απ’ έξω βασικές συνιστώσες του πραγματικού κόσμου, και κυρίως αγνοεί τη διαχρονική παρουσία της χρηματοπιστωτικής Διεθνούς, που πιθανόν βρίσκεται πίσω από όλες τις ιδεολογικές τερατο-γενέσεις, με πρόσχημα είτε τον Χεγκελισμό είτε τον Μαρξισμό.

Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

2/15 Μαΐου 1919:  Η αποστολή της ελληνικής μεραρχίας

στη Σμύρνη και το τέλος του οικουμενικού Ελληνισμού.

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Η διαχρονική παραμυθία: «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ηγήθηκε της χώρας σε τρεις νικηφόρους πολέμους, απέτρεψε ακόμη μεγαλύτερες απώλειες μετά την ήττα του 1922 και χάραξε τη βασική ευρωπαϊκή στρατηγική μετά την κατάρρευση της Μεγάλης Ιδέας. Η ικανότητά του να αντιλαμβάνεται τη δυναμική διαμόρφωση των διεθνών συσχετισμών ισχύος και να εξασφαλίζει τις διεθνείς συμμαχίες της χώρας αποτέλεσε καίριο παράγοντα για την επιτυχία της πολιτικής του».

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να δεχθεί κάποιος, ως τυχαίο ή συγκυριακό γεγονός, μία βιβλικών διαστάσεων καταστροφή, όπως υπήρξε ο ξεριζωμός του ελληνισμού από τη Μικρά Ασία μετά από χιλιάδων χρόνων παρουσία. Στο ανώτατο επίπεδο της διαμόρφωσης των γεωπολιτικών ισορροπιών, και της εξυπηρέτησης των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και του παγκόσμιου κατευθυνόμενου κεφαλαίου, όλα υπήρξαν πάντοτε άρτια οργανωμένα και καλώς δομημένα για την επίτευξη των μεσο-μακροπρόθεσμων στόχων, αλλά με μία προϋπόθεση: Προκύπτει πάντοτε η ανάγκη εύρεσης του Δούρειου Ίππου για την εφαρμογή των επιδιωκόμενων πολιτικών. Κοινή συνισταμένη για την επίτευξη όλων αυτών των στόχων είναι η ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ. Τη δόξα πολλοί εμίσησαν, το χρήμα ουδείς.

Ο μύθος του Ελευθερίου Κ. Βενιζέλου δομήθηκε από την ίδια κάστα της βρετανοκρατίας, που οδήγησε την Ελλάδα στον εμφύλιο πόλεμο μετά την κατοχή, και η οποία κάστα αντάμειψε με το πρωθυπουργικό και το υπουργικό πόστο πολλούς από τους άμεσους συνεργάτες του (Παπανδρέου, Πλαστήρας κλπ).

Έχουν περάσει 40 ολόκληρα χρόνια από την πρώτη έκδοση του βιβλίου του Michael Llewellyn Smith “Ionian vision, Greece in Minor Asia 1919-1922”, στο οποίο ο Βρετανός διπλωμάτης και ιστορικός υπενθύμισε τους αποκαλυπτικούς διαλόγους από το ημερολόγιο του Field Marshal Sir Henry Hughes Wilson (1864–1922).

  Ο Michael Llewellyn Smith, αν και έδωσε λογοτεχνικό τίτλο στο βιβλίο του «Το ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ», καταλόγισε στον Βενιζέλο το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τη μικρασιατική τραγωδία, αλλά τα ίδια τα στοιχεία που παραθέτει και που ήταν γνωστά από τη δεκαετία του 1920, καθιστούν τον Βενιζέλο τον απόλυτο υπεύθυνο της μικρασιατικής καταστροφής.

Ο Βρετανός επιτελάρχης Henry Wilson δολοφονήθηκε στις 22 Ιουνίου 1922, έξω από το σπίτι του από δύο μαχητές του ΙΡΑ, αλλά για κακή τύχη του Βενιζέλου κρατούσε ημερολόγιο και οι αναφορές του στον «ιδιοφυή» αρχιτέκτονα του εθνικού διχασμού είναι πολλές:

«Λίγο πριν από τη συνδιάσκεψη του Σαν Ρέμο, όπου θα αποφασίζονταν οι τελικοί όροι της συνθήκης με την Τουρκία, ο Τσώρτσιλ, ο Ουίλσον και ο Κώρζον έκαναν όλοι απόπειρες να υποδείξουν τους κινδύνους που επιβεβαίωνε το υπόμνημα Φος. Στις 19 Μαρτίου, ο Τσώρτσιλ και ο Ουίλσον ανέλαβαν να αντιμετωπίσουν τον Βενιζέλο στο Λονδίνο. Ο Τσώρτσιλ του είπε ότι η Αγγλία δεν μπορούσε να τον βοηθήσει με στρατεύματα, είτε στη Θράκη είτε στη Μικρά Ασία, αλλά θα ήταν πρόθυμη να δώσει όση βοήθεια μπορούσε σε όπλα και πολεμοφόδια. Ο Ουίλσον ήταν ακόμα πιο ειλικρινής: «Του είπαμε καθαρά ότι ούτε σε άνδρες ούτε σε χρήματα… θα βοηθούσαμε τους Έλληνες, εφόσον είχαμε ήδη αναλάβει περισσότερα απ’ όσα μπορούσε να κάνει ο μικρός μας στρατός. Του είπα ότι θα κατέστρεφε τη μικρή του χώρα… Είπε ότι δεν συμφωνούσε με τίποτα απ’ όσα είχα πει». Ο Ουίλσον είπε στον Βενιζέλο ότι θα γινόταν πόλεμος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, που θα κρατούσε ίσως και δέκα με δεκαπέντε χρόνια και θα σακάτευε την Ελλάδα… Ο Βενιζέλος άκουγε ατάραχος αυτές τις προειδοποιήσεις. Ενώ δήλωνε την πεποίθησή του ότι η Ελλάδα θα έπαιρνε τη Σμύρνη και τη Θράκη, έκανε την παράξενη προφητεία ότι «χάρη στην αναπαραγωγική ικανότητα των Ελλήνων, ο πληθυσμός της Σμύρνης κατά τους υπολογισμούς του, πριν από το τέλος του αιώνα, θα ξεπερνούσε τον συνολικό πληθυσμό της Τουρκικής αυτοκρατορίας».

ΑΓΡΟΝ ΗΓΟΡΑΖΕ

Ο Γάλλος στρατάρχης του Α΄ παγκοσμίου πολέμου Ferdinand Foch είχε προειδοποιήσει με υπόμνημα του τον καιροσκόπο Βενιζέλο ότι για να αντιμετωπίσει η Ελλάδα τον τουρκικό εθνικισμό στη Μικρά Ασία, θα έπρεπε να διαθέτει εν πλήρη ισχύ 30 ετοιμοπόλεμες μεραρχίες, δηλαδή τουλάχιστον 300.000 άνδρες, και αυτό αφορούσε την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στη Μικρά Ασία το 1919, πριν συγκροτηθούν σε τακτικό στρατό οι κεμαλικές δυνάμεις και πριν αρχίσουν να εισρέουν στην Άγκυρα τα «συμμαχικά» όπλα και πολεμοφόδια και τα μπολσεβίκικα χρυσά ρούβλια.

Ο Βενιζέλος απλώς τους έγραψε όλους στα παλαιότερα των υποδημάτων του, όπως έκανε και με το Γενικό Επιτελείο τον Φεβρουάριο του 1915, όταν τον προειδοποίησαν ότι η συμμαχική εκστρατεία στα Δαρδανέλια θα κατέληγε σε φιάσκο και ότι οποιαδήποτε εμπλοκή ελληνικών δυνάμεων θα οδηγούσε στην κατάληψη όλης της Μακεδονίας από τη Βουλγαρία.

Ο «εθνάρχης» είχε μέχρι τέλους εωσφορικές εμμονές και υποστήριζε τις ουτοπικές θέσεις του και μετά από 20 χρόνια σε άρθρο του στις 20 Οκτωβρίου 1934 με τίτλο «Η συμμετοχή εις τας επιχειρήσεις των Δαρδανελλίων» και βέβαια γνωρίζοντας την πανωλεθρία που έπαθαν οι συμμαχικές δυνάμεις στις επιχειρήσεις των Στενών.

«… Άνευ της εκθέσμου ενεργείας του κ. Μεταξά εξελθόντος των στρατιωτικών καθηκόντων του δια να μεταβάλη την υπό της υπευθύνου κυβερνήσεως έγκρίσει του βασιλέως αποφασισθείσαν πολιτικήν, η επιστράτευσις θα εκηρύσσετο την ιδίαν εσπέραν, εις διάστημα ολιγώτερον της εβδομάδος θα κατελαμβάνετο η χερσόνησος της Καλλιπόλεως, ο βασιλεύς θα εισήρχετο εις την Κωνσταντινούπολιν επί κεφαλής του ελληνικού στρατού και αγγλογαλλικών αγημάτων, τα Δαρδανέλλια και ο Βόσπορος θα ηνοίγοντο, η Ρωσία η οποία τότε ευρίσκετο εις Πρεμύσλ θα ανεφωδιάζετο με πολεμικόν υλικόν του οποίου εστερείτο, η Βουλγαρία και η Ρουμανία θα εισήρχοντο πιθανώνατα έκτοτε εις τον πόλεμον παρά το πλευρό των συμμάχων και μετά την οριστικήν αποτυχίαν της επιθέσεως κατά του Βερδέν το θέρος του 1916 η Γερμανία μη έχουσα να επιδεικνύει εις τον λαόν της τον χάρτην του πολέμου, ο οποίος εσημείωνε νίκην της εις το ανατολικόν μέτωπον και τα επ’ αυτής κατεχόμενα ξένα εδάφη, θα ηναγκάζετο τότε να ζητήση ειρήνην παραιτουμένη της Αλσατίας και της Λωρραίνης. Ο πόλεμος ούτω θα εβραχύνετο κατά το ήμισυ, οι νεκροί του πολέμου και οι ανάπηροι θα ήσαν οι ημίσεις, η καταστροφή συγκεντρωμένου πλούτου, την οποίαν έφερε ο πόλεμος, θα ήτο κατά τα 2/3 ή τουλάχιστον κατά τα 3/5 μικροτέρα, διότι γνωστόν είναι με ποίαν πρόοδον ηύξανον από μηνός εις μήνα αι δαπάναι του πολέμου. Επομένως, η ανθρωπότης ολόκληρος δεν θα υφίστατο τόσον ισχυρόν τον εκ του πολέμου κλονισμόν και τα μεταπολεμικά προβλήματα που αντιμετωπίζομεν θα ήσαν πολύ μικρότερα και η λύσις των πολύ ευκολωτέρα.

Αυτή είναι η συμφορά της ανθρωπότητος δια την οποίαν τόσον βαρείαν υπέχει ευθύνην ο κ. Μεταξάς. Έκαστος ημπορεί να κρίνη πόσον βαρεία είναι η ευθύνη του κ. Μεταξά απέναντι της Ελλάδος και του βασιλέως Κωνσταντίνου. Άνευ της εκθέσμου δράσεώς του, κατά την μοιραίαν εκείνην ημέραν του Φεβρουαρίου του 1915, ο εθνικός διχασμός θα επρολαμβάνετο και ο Κωνσταντίνος θα ήτο ένας εκ των κυριωτάτων παραγόντων της νίκης των συμμάχων και αντί να αποθάνη εξόριστος εις τα ξένα θα εβασίλευεν ευτυχής επί ηνωμένου του έθνους, ενώ η Ελλάς θα επραγματοποίει με μικράς σχετικώς θυσίας όλα τα εθνικά της όνειρα» (sic!!).

Ο Wilson ήταν έντιμος και τήρησε τη δέσμευσή του ότι δεν επρόκειτο η Βρετανία να δώσει στην Ελλάδα κανενός είδους βοήθεια για το εγχείρημα της Μικράς Ασίας. Το 1919 οι βρετανικές δυνάμεις δεν πολέμησαν στη Μικρά Ασία ούτε για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Ο Βενιζέλος αποδέσμευσε μία ελληνική μεραρχία για να καλύψει τα νώτα των Βρετανών στη χερσόνησο του Ismid και τα έξοδα τα κάλυπτε ο ελληνικός προϋπολογισμός, από δάνειο που μας έδωσαν οι Βρετανοί, οι Γάλλοι και οι Η.Π.Α.!

Κι όμως, δεκαετίες τώρα η αστική πανεπιστημιακή και μιντιακή φιλο-βενιζελική νομενκλατούρα παπαγαλίζει για το «καταστροφικό αποτέλεσμα των εκλογών του 1920» και για «το δάγκωμα της μαϊμούς», που δήθεν άλλαξε τον ρούν της ιστορίας! Ποιόν ρου και ποιάς ιστορίας; Ο Βενιζέλος έφτασε τα πράγματα στο σημείο χωρίς γυρισμό, διαπράττοντας μία από τις μεγαλύτερες ηλιθιότητες από εποχής του πελοποννησιακού πολέμου και εφάρμοσε το ΣΤΡΙΒΕΙΝ ΔΙΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ, το οποίο έκτοτε εφάρμοσαν και πολλοί άλλοι.

ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΩΝ

Ο μύθος του Βενιζέλου στήθηκε πάνω σε μία ανύπαρκτη συνθήκη, την πορσελάνινη συνθήκη των Σεβρών, την οποία καμία χώρα δεν αναγνώρισε ποτέ και που οι αναδυόμενοι κοσμοκράτορες Αμερικανοί είχαν χαρακτηρίσει από την πρώτη ημέρα της υπογραφής της, στις 28 Ιουλίου 1920, ως αναχρονισμό που αφορά μόνο τους Έλληνες βενιζελικούς!

Αλλά κι αυτή ακόμη η Συνθήκη των Σεβρών, με την Ελλάδα «των δύο ηπείρων και των 5 θαλασσών», υπογράφηκε σχεδόν δύο χρόνια μετά τη λήξη του Μεγάλου Πολέμου, όταν είχαν αποστρατευτεί προ πολλού οι στρατοί όλων των εμπολέμων και κανείς δεν ήθελε να ακούσει για πόλεμο. Στην τελευταία διαβούλευση πριν τη Συνθήκη των Σεβρών, συναντήθηκαν στις 18 Απριλίου 1920 οι πρωθυπουργοί Αγγλίας, Γαλλίας και Ιταλίας, στο πλαίσιο της συνδιάσκεψης κορυφής του Σαν Ρέμο, με συμβουλευτική συμμετοχή Αμερικανών και Ιαπώνων και χωρίς τη συμμετοχή της Ελλάδας.

Με μία απλή ανάγνωση των δεδηλωμένων προθέσεων των τριών δυνάμεων, ο οποιοσδήποτε κοινός νους θα αντιλαμβανόταν ότι η Μικρά Ασία επρόκειτο να μεταβληθεί σε κόλαση. Ο «κολλητός» του Βενιζέλου, Βρετανός πρωθυπουργός Lloyd George επεδίωκε να εφαρμόσει τη βρετανική πολιτική στη Μικρά Ασία, με την ισχυρή παρουσία των ελληνικών δυνάμεων, για να προστατεύουν τα βρετανικά συμφέροντα στην Κωνσταντινούπολη και τα Δαρδανέλια και για αντιπερισπασμό σε σχέση με τις αδηφάγες ορέξεις του Λονδίνου για τα πετρέλαια της Μοσούλης.

Γάλλοι και Ιταλοί εξέφρασαν τις σοβαρές επιφυλάξεις τους για τους όρους της επικείμενης υπογραφής της συνθήκης των Σεβρών, σε ό,τι αφορούσε την ελληνική παράμετρο, αλλά ο Βενιζέλος τους έγραψε κι αυτούς στα παλαιότερα των υποδημάτων του, πιστεύοντας ίσως ότι ο ελληνικός στρατός στη Σμύρνη είχε και ευζωνικές μονάδες Ρόμποκοπ.

ΥΣ.: Όσοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι με τους λιποτάκτες και τους «κυνηγημένους» βενιζελικούς αξιωματικούς της Πόλης θα είχαμε πάρει τη Μικρά Ασία, μπορούν να δοκιμάσουν ακόμη και σήμερα την τύχη τους, περιμένοντας για 12 μήνες την τουρκική επίθεση στα ορύγματα της εξέχουσας του Αφιόν Καραχισάρ.

Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Η Μεγάλη Σχολή του Γένους στο Φανάρι σου κόβει την ανάσα

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος σε εκδήλωση στο Ζωγράφειο

Ο Πριγκηποννήσων κ. Ιάκωβος παρατηρούσε από τον επισκοπικό θρόνο την αναπάντεχη κοσμοπλημμύρα, που προστέθηκε στους 4-5 πιστούς, στους Β΄ Χαιρετισμούς στον Άγιο Νικόλαο της Χάλκης. Η εκκλησία γέμισε, όπως τότε που λειτουργούσε η Θεολογική Σχολή. Ο ναός χτίστηκε το 1857, πάνω στα θεμέλια βυζαντινού ναού, μόλις ένα χρόνο μετά το μεταρρυθμιστικό διάταγμα του Χάτι Χουμαγιούν στις αρχές του 1856. Ο Κριμαϊκός πόλεμος είχε λήξει και οι Οθωμανοί αναγκάστηκαν να δεχθούν ένα ριζοσπαστικό κείμενο, για την ισότητα όλων των υπηκόων της αυτοκρατορίας σε ζητήματα φορολογίας, τη συμμετοχή τους σε όλα τα διοικητικά και δικαστικά όργανα, την εισαγωγή τους στις στρατιωτικές σχολές. Το διάταγμα προέβλεπε, επίσης, και την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας, που ως τότε ήταν προνόμιο και υποχρέωση μόνον των μουσουλμάνων, και μία σειρά άλλων διοικητικών, νομικών και φορολογικών μεταρρυθμίσεων.

Το Φανάρι στις αρχές του 20ου αιώνα σε καρτ-ποστάλ της εποχής

Από την πλευρά τους, η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία, ως σύμμαχοι της Υψηλής Πύλης, δεσμεύτηκαν να σεβαστούν την εδαφική ακεραιότητα της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αν και δεν πέτυχε την κηδεμονία των ορθοδόξων πληθυσμών, η ηττημένη Ρωσία έμεινε με την ικανοποίηση ότι τουλάχιστον οι Οθωμανοί συμφώνησαν σ’ ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, για τη βελτίωση της θέσης των Χριστιανών της Αυτοκρατορίας. Επρόκειτο για την Αντάντ της εποχής, μόνο που είχε διαφορετική σύνθεση. Τη θέση της Ρωσίας κατείχε τότε η οθωμανική αυτοκρατορία. Το 1908 οι Νεότουρκοι του «Κομιτάτου Ένωσης και Προόδου» με το ψευδεπίγραφο «Χουριέτ» κατέστησαν κουρελόχαρτο το Χάτι Χουμαγιούν, το οποίο ουδέποτε εφαρμόστηκε πραγματικά γιατί ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τη φύση της ιδεολογίας της σουλτανικής ηγεσίας.

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης περιμένει τους σπουδαστές της

Στις μέρες μας, μέσα στην ίδια την Πόλη, με τη συμμετοχή Τούρκων επιστημόνων και καθηγητών τουρκικών πανεπιστημίων, έχει καταδειχθεί ο κεντρικός σχεδιασμός του τουρκικού κράτους με στόχο τον αφανισμό των Ελληνο-ορθοδόξων, που είχαν εξαιρεθεί από την ανταλλαγή των πληθυσμών, μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923. Από 30 Οκτωβρίου έως 1 Νοεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε, στο πανεπιστήμιο Bilgi στην Κωνσταντινούπολη, συνέδριο για τις απελάσεις του 1964. Όλοι οι ομιλητές, Έλληνες και ξένοι, είχαν περιγράψει, με τα μελανότερα χρώματα, την χωρίς παρεκκλίσεις πολιτική του τουρκικού κράτους εναντίον των Ρωμιών, με τη συνδρομή μάλιστα των τουρκικών φυλλάδων, που «ανέλαβαν εργολαβικά την προπαγάνδα δαιμονοποίησης των Ρωμιών της Πόλης και των Ιδρυμάτων τους». Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Μαρμαρά Αϊχάν Ακτάρ είχε τονίσει με έμφαση την εθνικιστική ιδεολογία και της τουρκικής Αριστεράς, που δεν έχει ξεφύγει από το σύνδρομο της δαιμονοποίησης, και την αξιοποίηση αυτής της ιδεολογίας από το Κεμαλικό καθεστώς, για να εφαρμόσει τη δήθεν αντιιμπεριαλιστική πολιτική του.

Η Πόλη υπήρξε μαγική ανά τους αιώνες και προσελκύει εκατομμύρια κατοίκους

Από τους 400.000 Ρωμιούς της Πόλης απόμειναν 2.000, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι, ανάμεσα σε 22 εκατομμύρια μουσουλμάνους. Ξέρεις γιατί μας κατέστρεψαν, θα με ρωτήσει μια γριά Πολίτισσα και θα δώσει μόνη της την απάντηση: «Από φθόνο, γιατί στέλναμε τα παιδιά μας σε εκπαιδευτήρια, όπως το Ζωγράφειο, το Ζάππειο, τη Μεγάλη Σχολή του Γένους. Μας ζήλευαν και όταν γλεντούσαμε στα τραπέζια, στις οικογενειακές γιορτές». Ήταν τέτοιος ο φθόνος που οδήγησε στην προβοκάτσια του τουρκικού προξενείου και στα «Σεπτεμβριανά» του 1955. Ο όχλος διέλυσε τα πάντα - σπίτια, καταστήματα, εκκλησίες, νεκροταφεία - αλλά όχι μόνον από φθόνο. Όλα είχαν οργανωθεί από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Μεντερές, τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και την Intelligence Service. Μέρες και νύχτες των «τουρκικών κρυστάλλων». Πίσω από κάθε τραγωδία του Ελληνισμού βρίσκονται συνήθως οι Βρετανοί. Από 2.000 ελληνικά καταστήματα δεν έμεινε τίποτε. Καταστράφηκαν περισσότερα από 4.000 σπίτια και πυρπολήθηκαν ή έγιναν συντρίμμια 19 ορθόδοξοι ναοί. Ολόκληροι δρόμοι στις συνοικίες των Ρωμιών στο Πέραν, τον Γαλατά, στο Μπέγιογλου έμοιαζαν βομβαρδισμένοι. Γενικευμένες λεηλασίες από τον προετοιμασμένο από ημέρες τουρκικό όχλο. Τον Μεντερές τον κρέμασαν, μετά από πέντε χρόνια, οι ίδιοι οι στρατιωτικοί, που έξυπνα είχαν βάλει στο κατηγορητήριο και τα γεγονότα του 1955. Η τουρκική ηγεσία αργότερα τον αποκατέστησε, με τη δικαιολογία ότι «ήθελε απλώς να τους τρομάξει τους Ρωμιούς»! Κι αυτή η γενοκτονία δεν μπήκε σε κανένα αντιρατσιστικό νομοσχέδιο. Ανάθεμα στη μωρία…

Ο όχλος καταστρέφει τα καταστήματα των Ρωμιών στα "Σεπτεμβριανά"

Ο μητροπολίτης Προύσης, υπέρτιμος και έξαρχος Βιθυνίας κ. Ελπιδοφόρος μας δέχθηκε στη μεγάλη αίθουσα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Τον Αύγουστο του 2011, είχε διορισθεί και ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής της Αγίας Τριάδος, που βρίσκεται εντός των εγκαταστάσεων της Σχολής και έχει ιστορία και παράδοση 11 αιώνων. Η σημερινή μορφή όλου του συγκροτήματος οφείλεται στον μεγάλο ευεργέτη Παύλο – Σκυλίτση Στεφάνοβικ και στον αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη. Τα εγκαίνια των νέων εγκαταστάσεων έγιναν την 6^η Οκτωβρίου του 1896. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2001 άρχισε η επαναλειτουργία του ιστορικού καθολικού της Ιεράς Μονής και αυτό που απομένει είναι η επαναλειτουργία και της Σχολής.

Συγκλονιστικές εικόνες από τα γεγονότα του 1955

Η Μεγάλη του Γένους Σχολή στο Φανάρι σου κόβει την ανάσα. Ο φύλακας άκουσε την απογοήτευσή μας όταν βρήκαμε κλειστή την πόρτα και μας άνοιξε. Στη σημερινή της θέση χτίστηκε μέσα σε μία διετία (1881-1883), με την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Δημάδη και βεβαίως με τις δωρεές του Γεωργίου Ζαρίφη, της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου και αρκετών άλλων δωρητών.  Από το επόμενο έτος της Άλωσης του 1453 λειτουργεί σχεδόν αδιαλείπτως και όπως είναι φυσικό, ανά τους αιώνες, στεγάστηκε σε ναούς, σε διάφορα οικήματα και άλλαξε αρκετές φορές έδρα.

Ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος χοροστάτησε κατά τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής Β΄ των Νηστειών, στον ιερό ναό των Αγίων Θεοδώρων της Βλάγκας. Η εκκλησία ήταν γεμάτη με πλήθος προσκυνητών από την Ελλάδα. Βρισκόμουν λίγα μέτρα από τον Πατριάρχη. Έστεκε όρθιος με κατάνυξη του πιο ταπεινού πιστού. Κουβαλά μεγάλο σταυρό ο κ. Βαρθολομαίος και κρατά με νύχια και με δόντια τη Ρωμιοσύνη στην Πόλη. Πάντως, μεγαλύτερη ανασφάλεια ένιωσα, την Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης, στο βυζαντινό ναό του Αγίου Νικολάου του Ορφανού στη Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή διαισθάνθηκα ότι απ’ έξω υπήρχαν εκατομμύρια μουσουλμάνοι.