ΜΕΡΕΣ ΑΛΑΜΑΝΑΣ

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Τώρα που πολιτικοί και οικονομολόγοι ερίζουν εάν υπάρχει ή δεν υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα και εάν είναι βιώσιμο ή όχι το δημόσιο χρέος, καλό θα ήταν να θυμηθούμε το φρικτό θάνατο του Αθανάσιου Διάκου, στις 24 Απριλίου 1821 στη Λαμία, μετά τη μάχη της Αλαμάνας.

Ο Διάκος αρνήθηκε την προσφορά του Ομέρ Βρυώνη να αλλαξοπιστήσει και σύμφωνα με μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων, πριν υποστεί το παλούκωμα και το κάψιμο, υπέστη φοβερά βασανιστήρια με πυρωμένα καρφιά και καυτό λάδι στο παλιό χάνι, εκεί όπου έχει ανεγερθεί το Λαογραφικό Μουσείο. Ανάμεσα στο πλήθος, που παρακολούθησε προς συμμόρφωση και παραδειγματισμό την οδύνη του εθνομάρτυρα, με άδεια του αιμοσταγούς Χαλήλ Μπέη, ήταν και η δύσμοιρη μάνα του Διάκου.

Οι ζωές των ραγιάδων, πλούσιων και φτωχών, κρέμονταν από μία κλωστή σε όλη τη διάρκεια της οθωμανικής επικυριαρχίας.  Η σερραϊκή χρονογραφία του Παπασυναδινού, την οποία επιμελήθηκε με ευλάβεια ο Σερραίος συγγραφέας Γιώργος Καφταντζής, μας κληροδότησε την αυθεντική εικόνα μίας τυπικής υπόδουλης πολιτείας και τα τραγικά πορτρέτα των Ελλήνων του 17^ου αι. στην πόλη των Σερρών.

«Επαλούκουσαν οι Τούρκοι τον Μανόλη τον Μποσταντζόγλη τον σκευοφύλακα, κατάγναδα εις το σπήτην του εις την Κλοποτίτζα…. Και αυτός τους έβριζεν και σκύλους και άπιστους τους έλεγεν. Και έτζη τον επαλούκωσαν. Και από πάνου από το παλούκι πολλά τους ονειδούσεν και τους έβριζεν και αυτοί μη δυνάμενοι υποφέρουν ταις βρησές, οπού επήγενεν η γλώσσα του σαν το χελιδώνι, εκρέμασάν τον έτζη με το παλούκι».

Τα μαρτύρια του Γένους των Ελλήνων δεν είχαν τελειωμό.

«Έκαψαν οι Τούρκοι τον Πάτρουλα εις το σανηδόφωρον… Και επάτησαν το σπήτην του και πολλά κακά έκαμαν εις αυτόν και εις τα υπάρχοντά του, διότι ήτον υπέρπλουτος… Και τόσον έβαλαν περισσά ξύλα και κληματζήδες και έστεκαν όλοι οι Τούρκοι τρωγήρου, έως ού εκάϊκεν όλος και δεν απόμηνεν ουδέ κόκαλον αυτόν».

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών και οι εκδόσεις ΕΡΩΔΙΟΣ σας προσκαλούν τη Δευτέρα 5 Μαΐου 2014, στις 20:00΄ στην εκδήλωση:

«Η Ανατολική Μακεδονία 

από τον Μακεδονικό Αγώνα

 έως τη Μικρασιατική Καταστροφή»

με την παρουσίαση των βιβλίων του Βασίλη Σ. Κάρτσιου

α) «Η μάχη της Δοβίστας, ο Μακεδονικός Αγώνας στην Ανατολική Μακεδονία».

β) «Η γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολικής Μακεδονίας, κατά τη 2^η βουλγαρική κατοχή (1916-1918)»

και αναφορά προδημοσίευσης στο υπό έκδοση βιβλίο του

«Οι αρχιτέκτονες του Μικρασιατικού Ολοκαυτώματος».

Την εκδήλωση θα προλογίσει ο πρόεδρος της Δ.Κ.Β.Σ.

κ. Αθανάσιος Μπασδάνης.

Ομιλητές

1)     Δρ. Γιώργης Έξαρχος, ερευνητής – συγγραφέας.

2)     Δρ. Πάνος Νοτόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Τ.Ε.Ι. Σερρών.

Αμφιθέατρο Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών «Γεώργιος Καφταντζής», Νίκου Νικολάου 20, Σέρρες, τηλ. 2321098550

GALAXY SPECTRUM

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Η πολυδιάσπαση στο χώρο της Αριστεράς, σοσιαλιστικής, μαρξιστικής – λενινιστικής, τροτσκιστικής, σεχταριστικής, λικβινταριστικής, σταλινικής, μαοϊκής, αναθεωρητικής, σοσιαλδημοκρατικής κ.ο.κ εξηγείται εν μέρει από τις πολλαπλές αναγνώσεις της Μαρξιστικής – Λενινιστικής θεώρησης και τις διαφορετικές παραδοχές στο πρόβλημα των καταβολών του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ευρώπη. Τη σύγχρονη εκδοχή αυτής της αρχέγονης αντιπαλότητας αποτελούν οι πρόσφατες δηλώσεις του Δημήτρη Κουτσούμπα: «πολιτικός καιροσκόπος και σκυλάκι του καναπέ ο Τσίπρας».

Η αναφορά γίνεται σε μία προσπάθεια κατανόησης της ιδεολογικά δυσδιάκριτης πολυδιάσπασης στο χώρο της συμβατικά λεγόμενης «Δεξιάς», όπου η κλασσικού τύπου διαφοροποίηση Καραμανλικών –  Φιλοβασιλικών, Καραμανλικών - Μητσοτακικών ή Νεοκαραμανλικών – Σαμαρικών, μετεξελίχθηκε σε «Δεξιά» τύπου Σαμαρά, Καρατζαφέρη, Πολύδωρα, Καμμένου, Ψωμιάδη, Νικολόπουλου αλλά και τύπου Μπαλτάκου, Μιχαλολιάκου ή Παππά και Κασιδιάρη.

Μία προσέγγιση με βάση την τρέχουσα επικαιρότητα οδηγεί σε εσφαλμένα συμπεράσματα, όπως άλλωστε έδειξαν τα δεκάδες άρθρα και αναλύσεις από την εποχή της ίδρυσης της  ΔΗΑΝΑ του Στεφανόπουλου, της ΠΟΛΑΝ του σημερινού πρωθυπουργού ή του ΚΕΠ του Αβραμόπουλου αλλά και από τη σχετικά πρόσφατη εποχή της διαγραφής της Ντόρας Μπακογιάννη το 2010. Για την ερμηνεία της πολυδιάσπασης της Δεξιάς, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως κομβικό σημείο η «άλωση» της Ν.Δ. από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Η ώσμωση της πολυδιάσπασης δεξιά και αριστερά του ορατού φάσματος εξηγείται σε διεθνές επίπεδο από τις δηλώσεις του Σιμόν Πέρες: «Όλες οι χώρες αλλάζουν διότι άλλαξε ο κόσμος. Κανείς δεν έχει επιλογή… Έχουμε παγκόσμια οικονομία χωρίς παγκόσμια κυβέρνηση και εθνικές κυβερνήσεις χωρίς έλεγχο των οικονομιών τους». Η παγκόσμια οικονομία αναζητά την κυβέρνησή της! Οι Έλληνες έχασαν τη λογική τους και την αντίληψη των πραγμάτων και της ιστορίας τους. Πέρα από την ορατή περιοχή των κομμάτων κρύβονται «γκρούπες» σέχτες, διεθνιστές, εθνικιστές, μηδενιστές, δωδεκαθεϊστές, άθεοι, μασόνοι, νεοναζιστές, νέο-ορθόδοξοι, οικουμενιστές, οι συχνότητες των οποίων αποτελούν αντικείμενο της φυσικής του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος.

 

ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Η υπερβολή χρησιμοποιείται για να δοθεί έμφαση στο λόγο και να προκληθεί ισχυρή μεν, εσφαλμένη δε εντύπωση, για μία κατάσταση ή ιδιότητα, μεγαλοποιημένη σε τέτοιο βαθμό ώστε να καταστεί εκτός φυσικών και λογικών ορίων και συνεπώς εκτός πραγματικότητας. Για τις παρενέργειες των υπερβολών, η αρχαιοελληνική γραμματεία μας άφησε παρακαταθήκη πλήθος αποφθεγμάτων, αλλά ως νεοέλληνες των εκείνων ρήμασι μη πειθόμενοι, ουδόλως τα εφαρμόζουμε στην πράξη. Ο πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης το διατύπωσε αναλυτικότερα: «Παν το πολύ, τη φύσει πολέμιον». Εις μάτην όμως και ως ιατρική συμβουλή.

Αν η υπερβολή είναι συνώνυμη με την ακρότητα, την έλλειψη μέτρου, τη διόγκωση, την υπέρβαση ή την ασωτία και την ακολασία, τότε γιατί ο Ουίλλιαμ Μπλέηκ ισχυρίστηκε ότι ο δρόμος της υπερβολής καταλήγει στο παλάτι της σοφίας; Μα γιατί η υπερβολή ήταν αυτή που τον καθιέρωσε ως μεγαλοφυή ποιητή, χαράκτη, ζωγράφο, μυστικιστή και οραματιστή. «Το υψηλό παραμένει κατ’ ανάγκη σκοτεινό για τους αδύναμους ανθρώπους».

Στην τέχνη η υπερβολή δημιουργεί χαρακτήρες, τεχνικές, καινοτομίες και οράματα. Στην πολιτική δημιουργεί μισαλλοδοξία και φανατισμό. Τα κομματικά επιτελεία, κατά το δοκούν, κάνουν την τρίχα τριχιά, τον σπάγκο καραβόσκοινο. Τις έσωθεν «τσαπατσουλιές» τις κρύβουν κάτω από το χαλί, οι δικές τους ιδέες αποτελούν δόγμα, καμία αποκάλυψη δεν μπορεί να διαταράξει τη νιρβάνα και τον ναρκισσισμό τους. Οι απόψεις των άλλων χαρακτηρίζονται παραβατικότητα, καταγγέλλεται ως ανεπίτρεπτη η διαφορετική ιδεολογική και πολιτική προσέγγιση των πραγμάτων και όλα συνθλίβονται στη διεκδίκηση του πολιτικώς ορθού, δηλαδή στη μάχη για την επικράτηση της δικής τους εξουσίας.

Η υπερβολή γεννά υπερβολή, όπως τα θηλαστικά γεννούν θηλαστικά και τα πτηνά, πτηνά. Ο άκρατος δανεισμός έφερε τα ληστρικά μνημόνια και τα τερατώδη ποσοστά ανεργίας, η απληστία οδήγησε στον εξευτελισμό της χώρας και στην απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας και το άκρον άωτον της υπερβολής έγινε συνώνυμο της πολιτικής σκηνής.

 

Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΥ

 Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος. Η φράση προέρχεται από τη συλλογή αρχαιοελληνικών και λατινικών γνωμικών του Έρασμου με τίτλο Adagiorum Chiliades. Ίσως, είναι η μόνη εξήγηση για την πρεμούρα των μίντια, προεξάρχουσας της δημόσιας τηλεόρασης, να διατυμπανίζουν τις κοινοτυπίες του Νίκου Δήμου, αναφορικά με την «ιστορική αλήθεια». Από εκατοντάδες άρθρα και ομιλίες, τα μίντια επιλέγουν να αναμασήσουν την «επιφοίτηση» του κ. Δήμου, ο οποίος για μία ακόμη φορά ανακάλυψε τα απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη (3 Απριλίου 1770 - 4 Φεβρουαρίου 1843).

«Οι αλήθειες δεν είναι σχετικές. Αυτό που είναι σχετικό είναι οι απόψεις για την αλήθεια». Οι αφορισμοί (escolios) του Κολομβιανού συγγραφέα των «αποσπασματικών σημειώσεων» Nicolas Gomez Davila, μας βοηθούν να κρατήσουμε χαμηλούς τόνους: «Δεν πρέπει να δίνουμε σε ανθρώπους με ηλίθιες απόψεις την ικανοποίηση της οργής μας».

Τα μαρτύρια των γυναικών των Ναουσαίων οπλαρχηγών, του Καρατάσου, του Ζαφειράκη, του Κατσαούνη, του Καμπίτη και του Μαλάμου περιγράφουν με τρόμο Έλληνες και ξένοι ιστορικοί. Μετά το ολοκαύτωμα της Νάουσας τον Απρίλιο του 1822, οι μακελάρηδες του Εμπού Λουμπούτ έσφαξαν σαν τα τραγιά 1.241 νεομάρτυρες αιχμαλώτους στο Κιόσκι της Νάουσας και μετέφεραν εκατοντάδες άλλους - κυρίως γυναίκες - στη Θεσσαλονίκη, όπου υπέστησαν τα μαρτύρια της Κόλασης: Πυρακτωμένα σίδερα, βραστό λάδι, κοχλάζον ύδωρ, κρέμασμα από τα τσιγκέλια, εγκλεισμός σε σάκους με πεινασμένες γάτες και ποντίκια.

Εκτός από το παλούκωμα, που ήταν ο τρόμος των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ο Γάλλος περιηγητής Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708) μας περιγράφει και τη φρικαλέα εκτέλεση με γάντζους ή τσιγκέλια:

«Ο δήμιος ανεβάζει τον κατάδικο με καρούλι ψηλά σ’ ένα στύλο. Κάτω από το στύλο είναι καρφωμένα τσιγκέλια. Ύστερα αφήνει απότομα το σκοινί και ο κατάδικος πέφτει μ’ όλο το βάρος στους γάντζους και καρφώνεται άλλοτε στο στήθος, άλλοτε στις αμασχάλες ή σ’ άλλο σημείο του σώματος».

Η δυστυχία του να είσαι …μονόφθαλμος.

ΓΚΑΛΟΠΙΕΣΗ!

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Η στατιστική επιστήμη αναπτύχθηκε γιατί αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο στην επιστημονική έρευνα και ως τέτοιο θα έπρεπε να παραμείνει, αλλά δυστυχώς «ασχολήθηκε» με την πολιτική. Τα δείγματα σε μία συμβατική στατιστική μελέτη είναι πραγματικά και μετρήσιμα, προέρχονται από συγκεκριμένο χωροχρόνο και δεν δίδουν διαφορετικό αποτέλεσμα αν χρησιμοποιηθούν σε άλλη χρονική στιγμή. Για παράδειγμα, αποδεκτές προς στατιστική επεξεργασία είναι οι τιμές των βαρέων μετάλλων Hg, Pb, Cu ή Cr, που βρίσκονται σε δείγμα από μία θαλάσσια περιοχή κοντά σε βιομηχανική ζώνη.

Οι απαντήσεις «ΝΑΙ», «ΟΧΙ», «Ν.Δ.», «ΣΥΡΙΖΑ», «ΠΑΣΟΚ», «ΔΗΜΑΡ», «ΠΟΤΑΜΙ» κ.ο.κ. δεν αποτελούν «τιμές» επιστημονικά αποδεκτές για διενέργεια στατιστικής μελέτης, καθώς είναι πολύ πιθανόν να μην είναι πραγματικές ή να είναι σκοπίμως ψευδείς και άρα μη μετρήσιμες και δεν έχει νόημα να χρησιμοποιηθούν σε διαφορετικό χρόνο από αυτόν της δημοσκόπησης (δεν ικανοποιείται ο όρος της εγκυρότητας). Ως εκ τούτου ήταν αναμενόμενη η δημοσκοπική ψυχεδέλεια, με το εκλογικό σώμα να δείχνει ότι βρίσκεται στα όρια της ιδεολογικής σχιζοφρένειας. Τα υψηλά ποσοστά – έως και 40% - των «αναποφάσιστων» αποδεικνύουν απλώς του λόγου το αληθές. Σε αντιστοιχία, η απουσία από τη στατιστική επεξεργασία του 40% των τιμών του θαλασσίου δείγματος (Zn, Ni, Cd, As) θα μας οδηγούσε αποδεδειγμένα σε λάθος εκτίμηση.

Η δημοσκοπική πρεμούρα από την επομένη των τελευταίων κάθε φορά εκλογών μπορεί να παραλληλισθεί μόνο με τη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και των παλμών ενός ενήλικα, καθώς και οι δημοσκοπήσεις και το πιεσόμετρο μας δίνουν διαφορετικό αποτέλεσμα όσες φορές κι αν χρησιμοποιηθούν μέσα σε μία εβδομάδα. Τα ποσοστά των κομμάτων ανεβοκατεβαίνουν με ταχύτητες ανελκυστήρα ουρανοξύστη, όπως ακριβώς και η αρτηριακή πίεση των ψηφοφόρων από τα διαφορετικά αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων ανάλογα με την εταιρεία, κόμμα, εφημερίδα. Οι μόνες επιστημονικά αποδεκτές «τιμές» για στατιστική επεξεργασία είναι αυτές που προκύπτουν από την κάλπη την ημέρα των εκλογών.

 

ΕΙΣ ΥΓΕΙΑΝ ΤΩΝ ΚΟΡΟΪΔΩΝ

Του ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΡΤΣΙΟΥ

booksonthesites.blogspot.com

Αν ήταν δυνατόν να «φορτωθούν» ταυτόχρονα στο σκληρό δίσκο του εγκεφάλου μας όλα τα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης, τότε το «click of death» του δίσκου θα ήταν εγγυημένο χωρίς καμία δυνατότητα ανάκτησης των δεδομένων. Ο καθημερινός καταιγισμός των σκανδάλων και των αποκαλύψεων σπρώχνει τα παλαιότερα στο πάτο του πηγαδιού της διαφθοράς και τα τρωκτικά συνεχίζουν εκεί αθέατα το έργο τους εις υγείαν των κορόιδων. Κατακαημένη δημοκρατία, κατάντησες κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των επαίσχυντων.

«Ο όλος σχεδιασμός απέβλεπε στο να παρουσιαστεί η εγκληματική τους δράση ως δανεισμός επιχειρήσεων, που δεν μπορούσαν να επιστρέψουν τα δάνεια τους και προσέφευγαν στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα. Όποιος ετοιμαζόταν να πάρει ένα «δάνειο», η πρώτη του φροντίδα, λίγο πριν, ήταν να κρύψει την περιουσία του μέσω ενός λαβυρίνθου από off shore».

Από την παρουσίαση των πεπραγμένων του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου και προέδρου της Αρχής κατά της νομιμοποίησης του μαύρου χρήματος Π. Νικολούδη προέκυψε ότι το στρίβειν μερίδας των επιχειρηματιών δια του άρθρου 99 είχε λάβει και σουρεαλιστικές διαστάσεις. Ορισμένοι «τραπεζίτες» έπαιρναν δάνεια από τις τράπεζές τους και πτώχευαν τις επιχειρήσεις! Χιλιάδες πολίτες στην ανεργία, χωρίς αποζημιώσεις και χωρίς τη δυνατότητα να πάρουν το επίδομα ανεργίας.

Δισεκατομμύρια ευρώ – όσα έχουν εντοπιστεί – έχουν τσεπώσει, ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, οι επιτήδειοι από παράνομες επιστροφές ΦΠΑ με τη συνεργασία των ελεγκτών φυλάκων, που αντί να φυλάνε Θερμοπύλες, τις …έτρωγαν. Αλλά μήπως δεν είναι η ίδια η πολιτεία που θεσμοθέτησε τον τρόπο είσπραξης των φορολογικών εσόδων, που νομοθέτησε τις διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα, που επιτρέπει τη σύσταση και λειτουργία Μ.Κ.Ο. και off shore εταιριών, που έχει διαμορφώσει ένα τερατώδες πολύπλοκο διοικητικό και οικονομικό σύστημα, στο οποίο κινούνται μόνο «νομικά επιτελεία και άνθρωποι που γνωρίζουν πολύ καλά τι κάνουν και πού το πάνε»;